چرا دموکرات‌ها «باید» علیه فساد ترامپ مبارزه کنند

به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از MSNow، دانیل آلوارز، سخنگوی ترامپ، هفته گذشته به وال استریت ژورنال گفت: «یک چیز هرگز تغییر نکرده است. رئیس جمهوری آمریکا را نمی‌توان خرید.» نظر آلوارز در گزارشی از وال استریت ژورنال با شواهدی چشمگیر خلاف آن گنجانده شده است.

وال استریت ژورنال گزارش داد: «مصاحبه با ده‌ها اهداکننده، مدیر، لابی‌گر، مشاور ترامپ و دیگران نشاندهنده یک عملیات جمع‌آوری کمک‌های مالی و نفوذ سرسام‌آور است که ترامپ در مرکز همه آنها قرار دارد.» بر اساس گزارش‌ها، ترامپ به دقت پیگیری می‌کند که کدام شرکت‌ها به کتابخانه ریاست جمهوری، سالن رقص، کمیته‌های اقدام سیاسی و سایر نهادها کمک می‌کنند. اپل، مایکروسافت و متا همگی حداقل ۱۰ میلیون دلار کمک مالی کرده‌اند.

وال استریت نوشت: «از چند لابیست ارشد واشنگتن خواسته شده ۵۰ میلیون دلار یا بیشتر، از جمله از مشتریان خود، برای پروژه‌های ترامپ جمع‌آوری کنند.» این «مالیات تراکنش‌های ترامپ»، همانطور که یکی از تحلیلگران وال استریت آن را نامید، و همچنین سودجویی او از ارزهای دیجیتال، هواپیمایش از قطر، «صندوق مبارزه با تسلیحاتی شدن» و بسیاری از اقدامات دیگر پول‌خواری در دوره دوم ریاست جمهوری‌اش، فساد او را به هدفی آشکار برای دموکرات‌ها در پاییز و پس از آن تبدیل می‌کند.

حتی در دولت‌های بسیار پاک‌تر، تحقیق در مورد فساد می‌تواند سلاحی قدرتمند برای قانون‌گذاران حزب مخالف باشد. اما در این مورد، دموکرات‌ها می‌توانند آنچه ترامپ وعده داده بود را با آنچه انجام داده است، مقایسه کنند. همانطور که مارک شورت، کارمند سابق ترامپ، به وال استریت گفت: «یکی از چیزهایی که بیشترین جمعیت او را در سال ۲۰۱۶ به خود جلب کرد، تخلیه باتلاق بود. جمعیت وحشی می‌شدند.»

اکنون رئیس جمهوری حتی تظاهر به خلاص شدن از شر فساد در واشنگتن را کنار گذاشته است. در همین حال، به نظر می‌رسد نامزدهای دموکرات، مانند سناتور جان اوسوف از جورجیا و سناتور جیمز تالاریکو از ایالت تگزاس که برای سنا نامزد شده، در کارزارهایی که به شدت بر مبارزه با فساد تأکید دارند، پیشرفت‌هایی داشته‌اند. با این حال، طبق نظرسنجی‌های اخیر، مبارزه با فساد ممکن است دشوارتر از آن چیزی باشد که بسیاری از دموکرات‌ها گمان می‌کنند. اما این امر انجام این کار را برای آنها ضروری‌تر می‌کند.

نظرسنجی هفته گذشته CNN/SSRS که میزان محبوبیت ترامپ را ۳۴٪ (که پایین‌ترین میزان محبوبیت او تاکنون است) محاسبه کرد، نشان داد ۶۴٪ از پاسخ‌دهندگان معتقدند ترامپ در دنبال کردن منافع تجاری شخصی خود در حین خدمت به عنوان رئیس جمهوری زیاده‌روی کرده است. با این حال، وقتی در همان نظرسنجی پرسیده شد کدام حزب را می‌توان حزبی که با فساد مبارزه می‌کند توصیف کرد، تقریباً نیمی از آمریکایی‌ها (۴۶٪) گفتند “هیچ‌کدام”. بقیه تقریباً به طور مساوی بین دو حزب تقسیم شدند. اردوگاه “هیچ‌کدام” شامل دو سوم از مستقل‌ها، بیش از نیمی از افرادی که ترامپ را تأیید نمی‌کنند و یک سوم از دموکرات‌های خودخوانده بود.

سایر نظرسنجی‌ها هم یافته‌های مشابهی دارند. یک نظرسنجی Echelon برای Puck اخبار کمی بهتری برای دموکرات‌ها داشت: اکثریت پاسخ‌دهندگان (۴۱٪) بیشتر حزب جمهوری‌خواه را با فساد مرتبط می‌دانستند، اما ۳۱٪ گفتند دموکرات‌ها و یک چهارم گفتند هر دو حزب. بدون شک بسیاری از دموکرات‌ها این نتایج را ناامیدکننده – حتی گیج‌کننده – می‌دانند.

پس از یک دهه کلاهبرداری ترامپ در مناصب دولتی، چگونه رأی‌دهندگان می‌توانند هر دو حزب را مقصر بدانند؟ گزارش اخیر مرکز برنان ممکن است به پاسخی اشاره کند. این گزارش حمایت فوق‌العاده دو حزبی از اصلاحات اخلاقی و مالی کارزارها، از جمله «اصلاح قانون اساسی برای بازگرداندن محدودیت‌های پول در انتخابات (۷۹ درصد)، افشای اجباری برای همه کمک‌ها و هزینه‌های کارزارهای فدرال (۸۵ درصد) [و] ایجاد یک مجری جدید اخلاق فدرال (۸۱ درصد)» را نشان داد.

با این حال، با وجود این حمایت مردمی، واشنگتن سال‌هاست هیچ اصلاح اخلاقی بزرگی را تصویب نکرده است. حتی چیزی به سادگی و محبوبیت ممنوعیت سهام کنگره در کنگره‌های تحت کنترل دموکرات‌ها و جمهوری‌خواهان در برزخ باقی مانده است. در دهه‌های اخیر، یک دیوان عالی که به شکلی فزاینده محافظه‌کار است، پیگرد قانونی سیاستمداران به دلیل فساد را دشوارتر کرده است.

پس جای تعجب نیست که بسیاری از رأی‌دهندگان، کل واشنگتن را به خاطر اقدامات اندک سرزنش می‌کنند، نه فقط یک حزب. این امر، لزوم توجه دموکرات‌ها را به این موضوع که نه تنها به حل این ناامیدی دیرینه ادامه دهند، بلکه به وعده‌های خود نیز عمل کنند، بیش از پیش ضروری می‌سازد. حزبی که به توانایی دولت در حل مشکلات اعتقاد دارد، وقتی رأی‌دهندگان معتقدند دولت فاسد است، چیزهای بیشتری برای از دست دادن دارد.

جورج میسون به دیگر نمایندگان حاضر در کنوانسیون قانون اساسی هشدار داد: «اگر ما علیه فساد اقدام نکنیم، دولت ما به زودی به پایان خواهد رسید.» این تهدید همچنان به قوت خود باقی و اوضاع همچنان وخیم است.