سخنگوی انجمن داروسازان ایران با اشاره به مشکلات ایجادشده در زنجیره تأمین دارو پس از جنگ ۴۰ روزه، از انقباضی شدن سیاست شرکتهای پخش و کاهش تولید برخی اقلام دارویی خبر داد و گفت: کمبود نقدینگی و پرداخت نشدن مطالبات، از مهمترین چالشهای فعلی صنعت داروسازی کشور است.
به گزارش همشهری آنلاین، هر روز یک خبر جدید درباره دارو؛ از افزایش قیمت تا مشکلات واردات به دلیل تحریمها و حالا یک خبر عجیبتر، برخی داروخانهها میگویند که توزیع دارو هم با وجود افزایش قیمت، کمتر شده است. این در حالی است که وزارت بهداشت و سازمان غذا و دارو طی ماههای گذشته بارها تاکید کردهاند که چارهای برای گرانی دارو ندارند و بهتر دارو گران اما در دسترس باشد. حالا اما چه اتفاقی رخ داده که همین داروی گران هم با کاهش توزیع همراه شده است.
هادی احمدی، سخنگوی انجمن داروسازان ایران در برنامه پارکوی تلویزیون همشهری در پاسخ به این سوال که آیا چنین ادعایی از سوی داروخانهها مورد تایید است یا خیر، عنوان میکند: بعد از جنگ ۴۰ روزه سیاست شرکتهای پخش در زنجیره تامین دارو تا حدودی انقباضی شد. آنها دارو را به شکل نقدی و یا به شکل سبد عرضه میکردند و داروخانهها در تنگنا قرار گرفتند که چرا در این شرایط کشور که باید دارو را به بیماران برسانند همکاری واقعی شرکتهای توزیعکننده را ندارند.
احمدی با تاکید بر این که این مساله توجیهپذیر نیست و ما هم اعتراضمان را از سوی انجمن داروسازان ایران به سازمان غذا و دارو اعلام کردهایم، ادامه داد: انتظار ما از این قسمت از زنجیره تامین این است که مانند سایر بخشها همگام نظام دارویی کشور شوند.
کاهش تولید داریم اما بحران نه
او درباره کاهش تولید دارو هم توضیح داد: بله این مساله رخ داده است چون سیستمهای نقل و انتقال پول و کالا مسدود شده و به لحاظ ماده اولیه دچار کمبودهای مقطعی میشویم. در برخی اقلام هم دچار کاهش تولید شدهایم.، اما به معنای بروز بحران نیست و ذخایر استراتژیک تا اینجا به کمک نظام دارویی آمدهاند. خود داروخانهها و کارخانجات هم ذخایری داشتنند که در این باره کمککننده بوده است. باز هم تاکید میکنم که نسبت به قبل کاهش تولید داشتیم اما نسبت به تامین مواد اولیه و دارو در موقعیتی بودیم که اجازه ندادیم بحران ایجاد شود.
گران شد تا کمبود نشود؟
مسئولان بارها تاکید کردهاند که دارو گران شود اما موجود باشد، در حال حاضر هم بسیاری از داروها افزایش قیمت داشتهاند اما با کمبود توزیع رخ داده است. احمدی درباره چرایی این وضعیت بیان کرد: با این قسمت از صحبت برخی از مسئولین محترم مخالفم. سیاستهای کلی اصل ۴۴ و همچنین سیاستهای ابلاغی سلامت در سال ۹۳ عنوان میکند که دسترسی بیمار به دارو فراهم باشد. اگر دارو باشد و بیمار توانایی خرید نداشته باشد، چه تفاوتی با کمبود دارو دارد؟ ما باید سطح دسترسی بیمار را به دارو و کالاهای سلامت محور فراهم کنیم.
او تاکید کرد: این توجیه ناپذیر است که دارو گران باشد اما باشد. ما معتقدیم که دارو موجود باشد و قیمت آن هم برای صنعت به صرفه باشد اما سازمانهای بیمهگر حمایت کنند و پوشش دهند. در اینجا سازمانهای بیمهگر مغفول ماندهاند و وظیفه آنها که در واقع حمایت از بیمهشدگان خودشان است وجود ندارد. ما معتقدیم که دارو باید اصلاح قیمت داشته باشیم و پوشش این مبلغ هم توسط سازمانهای بیمهگر محقق شود که اکنون شاهد آن نیستیم.
بیشتر بخوانید:
- معاون وزیر بهداشت: افزایش قیمت دارو اجتنابناپذیر، اما هم مردم ناراضیاند هم صنعت
- تأمین دارو متوقف نخواهد شد
۸۰ هزار میلیارد تومان بدهی به داروخانهها
احمدی در پاسخ به این سوال که وضعیت شفاف و صادقانه صنعت دارو اکنون چطور است، عنوان کرد: وضعیت بسیار خوبی نداریم به این دلیل که نقدینگی بزرگترین چالش صنعت داروسازی ماست؛ از بدهی خود دولت گرفته تا سازمانهای بیمهگر به بخش خصوصی و داروخانهها. تا همین الان دولت و بیمهها ۸۰ هزار میلیارد تومان به داروخانههای بخش خصوصی بدهکار هستند و این کمبود نقدینگی باعث شده که تولید دچار مشکل شود و ما ریال برای خرید ارز نداشته باشیم.
احمدی معتقد است که یکی از دلایل کمبود دارو خود این مجموعهها هستند که مطالبات صنعت و زنجیره تامین دارو را پرداخت نمیکنند.
