میعادفر رئیس سازمان اورژانس لحظات سخت مدیریت بحران در روز آغاز جنگ را روایت کرد.
به گزارش همشهری آنلاین میعادفر با بیان خاطره تلخ خود از ۹ اسفند ۱۴۰۴ و آغاز جنگ و لحظات اولیه حمله به بیت رهبری گفت: صبح ۹ اسفندماه، من در وزارت بهداشت و در طبقه یازدهم بودم. برای جلسهای با مدیرکل تشکیلات وزارتخانه رفته بودم. موقعیت نشستن من به شکلی بود که رو به جنوب تهران قرار داشتم که ناگهان صدای انفجار آمد و دود را در قسمت مرکزی شهر دیدم. در آن لحظه دقیقاً نمیدانستیم چه اتفاقی افتاده است. جلسه را نیمهکاره رها کردم و به سازمان اورژانس آمدم و با نیروها تماس گرفتم. ناوگان امدادی اورژانس تهران به محل حادثه اعزام شده بود تا ببیند چه اتفاقی افتاده است؛ حدود نیم ساعت بعد، وزیر بهداشت و معاونان نیز به سازمان آمدند و موضوع را پیگیری کردند. در لحظات اول طبیعتاً باید آتشنشانی برای آواربرداری و اقدامات اولیه وارد میشد، اما نیروهای ما نیز در محل حضور داشتند و به ما اطلاع دادند که چه اتفاقی رخ داده است، شرایط بسیار پیچیده و سخت بود اما همه مصدومانی که امکان انتقال داشتند، توسط همکاران ما منتقل شدند و نیروها در محل مستقر بودند تا وضعیت مشخص شود. همان روز نیروهایی که در صحنه حادثه حضور داشتند به من از طریق بیسیم اعلام کردند که متاسفانه رهبر معظم انقلاب نیز در جریان این حملات به شهادت رسیدهاند.
او به سختی کنترل احساسات همزمان با مدیریت بحران در شرایط جنگی اشاره کرد و گفت: در چنین شرایطی، خود مجموعه اورژانس ابتدا باید بتواند خودش را مدیریت کند. اگر ما خودمان به دلیل غمی که به دلیل شهادت رهبری و هموطنان به ما وارد شده بود از کار میافتادیم، طبیعتاً نمیتوانستیم مأموریتهای خود را پیش ببریم و به سایر مردم هم خدمترسانی کنیم برای همین مجبور بودیم که در شرایط بحران، علاوه بر مدیریت حادثه، بتوانیم خود مجموعه را نیز سرپا نگه داریم تا خدمترسانی ادامه پیدا کند به همین دلیل علیرغم تلخی این خبر و فشاری که جنگ به ما وارد میکرد زیرا استانهای دیگر هم موردحمله قرار گرفته بودند، محبور بودیم در محل سازمان حاضر باشیم و همه مسائل را پیگیری کنیم. در همان روز تقریباً با ۲۵ رئیس دانشگاه تماس گرفتم. وزیر بهداشت با تکتک آنها صحبت کرد و درباره مشکلات، اتفاقاتی که رخ داده، حوادثی که دیده بودند، آسیبهای واردشده و نیازهایشان پرسوجو شد.
میعادفر ادامه داد: ما از همان ابتدا نیازهای احتمالی را نیز پیشبینی کردیم تا اگر دارو لازم بود، سریع تأمین شود، اگر سرم نیاز بود، به استانهای دیگر ارسال شود و اگر آمبولانس نیاز بود، در اختیار استانها قرار گیرد. این خاطره بسیار تلخ من از آن روز اسفند است. هرچند اتفاق بسیار تلخی بود، اما فکر میکنم اورژانس در آن شرایط عملکرد خوبی داشت و در لحظهلحظه بحران، در کنار مردم و نیروهای نظامی و انتظامی حضور داشت و تلاش کرد وظیفه ذاتی و حرفهای خود را به بهترین شکل انجام دهد.
