زمان مصرف بعضی مکملها میتواند بر جذب آنها اثر بگذارد؛ اما برخلاف تصور رایج، برای بیشتر ویتامینها همراهی با غذا یا توجه به تداخلها مهمتر از ساعت مصرف است.
به گزارش همشهری آنلاین، روی آوردن به مصرف مکملها ممکن است این تصور را ایجاد کند که همه به مصرف ویتامین و مواد معدنی نیاز دارند، اما شواهد علمی چنین چیزی را تأیید نمیکند. برای بیشتر افراد سالم، مصرف روتین مکملها لزوماً از بیماریهای قلبی، سرطان یا مرگ زودرس پیشگیری نمیکند و حتی مصرف بیش از حد بعضی از آنها میتواند مضر باشد.
با این حال، اگر فرد واقعاً به مکمل نیاز داشته باشد، زمان مصرف در بعضی موارد میتواند بر جذب آن اثر بگذارد. نکته مهم این است که «زمان مناسب» معمولاً بیشتر به غذا، نوشیدنی یا داروهای دیگر مربوط میشود تا یک ساعت مشخص از روز.
آهن؛ حساسترین مکمل از نظر زمان مصرف
آهن معمولاً در معده خالی بهتر جذب میشود، اما میتواند باعث تهوع، یبوست یا دلدرد شود. قهوه و برخی وعدههای غذایی نیز جذب آهن را کاهش میدهند. در یک مطالعه، مصرف قهوه همراه مکمل آهن، جذب آن را بیش از نصف کاهش داد.
ویتامین C میتواند جذب آهن را افزایش دهد، اما شواهد نشان نمیدهد که مصرف دوزهای خیلی بالا مزیت بیشتری داشته باشد. اگر مصرف آهن با معده خالی باعث ناراحتی گوارشی میشود، خوردن آن همراه غذا بهتر از حذف کردن دوز است.
ویتامین D را همراه غذا بخورید
ویتامین D محلول در چربی است و جذب آن همراه وعدهای که مقداری چربی دارد بهتر انجام میشود. اما شواهدی وجود ندارد که مثلاً صبح بهتر از شب باشد؛ مهمتر از ساعت مصرف، همراه بودن آن با غذاست.
در مورد ویتامین B۱۲ نیز دلیل مصرف مهمتر از زمان آن است. برخی داروها مانند متفورمین یا داروهای کاهش اسید معده میتوانند در طول زمان سطح B۱۲ را پایین بیاورند و فقط فاصله دادن زمان مصرف معمولاً این مشکل را برطرف نمیکند.
در نهایت، متخصصان توصیه میکنند پیش از مصرف هر مکمل مشخص شود آیا واقعاً به آن نیاز دارید یا نه. سپس باید دوز مناسب، تداخل با داروها و دستور روی بسته یا نسخه رعایت شود. برای بسیاری از مکملها، منظم مصرف کردن مهمتر از پیدا کردن «ساعت ایدهآل» است.
