ماه رمضان فرصتی است برای مراقبه و حضور قلب در تمام اعمال. روزهدار باید جوع و عطش را به یاد روز قیامت نگه دارد و اعضا و جوارح خود را در روزهداری کنترل کند. در قرآن و دعا نیز توجه داشته باشد که با خداوند سخن میگوید و از او میشنود، و تمام اعمال را با حضور قلب انجام دهد.
به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، پرسشی در رابطه با اینکه مقربترین عمل در ماه مبارک رمضان که سالک را به مقصد نایل میسازد و انقطاع از عالم طبع حاصل میشود مطرح شده است که تقدیم شما فرهیختگان می شود.
ماه مبارک رمضان ماشاالله پر از اعمال است؛ اما آنچه لازم است، آن است که سالک مراقبه را در هیچ یک از اعمال به اقتضای آن عمل فراموش ننماید. با روزه، جوع و عطش روز قیامت را به یاد آورد و توجه داشته باشد که تمام اعضا وجوارحش روزهدار باشند؛ چنانکه روایت بر آن دلالت دارد.
با قرآن خواندن نیز کلام الهی را در نظر داشته باشد و توجه کند به اینکه حضرت حق سبحانه با او سخن میگوید و در واقع، سخن را از وی _تبارک وتعالی_شنوا باشد.دعاهای توحیدی را برای خواندن انتخاب کند، همچون دعای سحر، و در امور دیگر مراقبه را به اقتضای خودش داشته باشد.
منبع: ثمرات حیات یادداشت های جلسات اخلاقی عرفانی علامه طباطبایی تالیف آیت الله علی سعادت پرور ره، ص۲۰
گردآوری: کولاک
شما چه نظری دارید؟ دیدگاه خود را در سایت کولاک بنویسید.
