فرهنگی و هنریمهمترین اخبار

زمان خاکسپاری و علت درگذشت سیروس ابراهیم‌زاده از زبان همسرش

سیروس ابراهیم زاده هنرمند توانای کشورمان روز دوشنبه ۳۰ شهریور به دیار باقی شتافت، جزئیات فوت ایشان را می خوانیم.

ناهید کبیری، شاعر و همسر سیروس ابراهیم‌زاده، با انتشار یادداشتی در اینستاگرام مدعی شده است که همسرش بر اثر خطای پزشکی و عوارض ناشی از روند درمان سنگ کلیه جان باخته است. به گفته او، ابراهیم‌زاده پیش از این بیماری جدی نداشت و برای درمان سنگ کلیه تحت مداخله پزشکی قرار گرفته بود، اما یک روز پس از گذاشتن استنت با تب، لرز و عفونت شدید به بیمارستان بازگشت.

کبیری در یادداشت خود نوشته است که پس از بازگشت ابراهیم‌زاده به بیمارستان، استنت تعویض شد اما عفونت و عوارض بعدی، ریه‌های او را درگیر کرد و در نهایت به مرگش انجامید.

او همچنین از روند درمان چندماهه همسرش و تجویز مکرر آنتی‌بیوتیک انتقاد کرده و پرسیده است چرا علت اصلی مشکل زودتر تشخیص داده نشده و چرا استنت نخست باعث عفونت شده است.

علت درگذشت سیروس ابراهیم‌زاده

همسر ابراهیم‌زاده در بخشی از این یادداشت نوشته است: «چرا بسیاری از پزشکان به سوگند بقراط وفادار نیستند؟» او همچنین پرسیده چرا در طول ماه‌ها آنتی‌بیوتیک‌های متعدد برای همسرش تجویز شده و چرا زمانی که به گفته او نیاز واقعی به این داروها وجود داشته، دیگر اثر کافی نداشته‌اند.

سیروس ابراهیم‌زاده روز دوشنبه ۳۰ شهریور ۱۴۰۵ در ۸۹ سالگی و در آمریکا درگذشت.

سیروس ابراهیم‌زاده

ابراهیم‌زاده متولد سال ۱۳۱۶ در اردبیل بود. او در رشته زبان و ادبیات انگلیسی در دانشگاه تهران تحصیل کرد و سپس برای ادامه آموزش در حوزه تئاتر به بریتانیا رفت. فعالیت هنری خود را از دهه ۱۳۳۰ در تئاتر آناهیتا و با همکاری مصطفی اسکویی آغاز کرد و از سال ۱۳۴۶ وارد رادیو و تلویزیون شد. نخستین تجربه سینمایی او نیز بازی در حسن کچل ساخته علی حاتمی در سال ۱۳۴۹ بود.

سیروس ابراهیم‌زاده

او طی بیش از شش دهه فعالیت هنری در آثار متعددی حضور داشت. از مهم‌ترین فیلم‌هایش می‌توان به کمال‌الملک، همسر، هتل کارتن، مومیایی ۳، مسافر ری، شمعی در باد و مکس اشاره کرد. در تلویزیون نیز در مجموعه‌هایی مانند اختاپوس (در دهه ۱۳۵۰)، آرایشگاه زیبا، عطر گل یاس، کاکتوس و ساختمان پزشکان بازی کرده بود.

سیروس ابراهیم‌زاده

او که صدای متمایز و شیوه بیان ویژه‌اش از ویژگی‌های شناخته‌شده بازیگری‌اش بود، از اواخر دهه ۱۳۸۰ حضور کمتری در سینما و تئاتر داشت و در سال‌های بعد بیشتر ساکن آمریکا بود.

فرزانه سمندر

من فرزانه سمندر، نویسنده و خبرنگار دیجیتال، از بوی کاغذ مجلات تا نور مانیتور نزدیک به دو دهه، کلمات همنشین روزهایم هستند، از کاغذ کاهی تا صفحات وب ؛ قلم عوض نشده فقط زمین بازی بزرگتر شده است. نوشتن برای من فراتر از یک تخصص است. به همین دلیل، گاهی از هنر به ادبیات می‌رسم، از اجتماع به سفر، از فرهنگ به سبک زندگی. تنوع موضوعی برای من نشانه‌ی کنجکاوی و عشق به زندگی است.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا