زرنگی واقعی در ترک گناه و رعایت حقالناس است، نه در نادیده گرفتن حقوق دیگران.
به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، در روز قیامت نیکیهایمان را به محبوبترین فرد زندگیمان نخواهیم داد!
مجبور میشویم آنها را به کسی بدهیم که از او متنفّر بودیم، و غیبتش رو کردیم.
گناه، مخصوصا حقّالناس، اوج حماقت است، نه زرنگی! زرنگی واقعی، بندگی خداست!
زرنگیهای ما، همه نازرنگی است.
کسی که میگوید: سر فلانی کلاه گذاشتم، اشتباه میکند، بلکه فلانی سرش را کلاه گذاشته است! چون حقّ بر گردن او پیدا کرده است.
منبع: حوزه، بهشت پارسایی، یادی از استاد کامل آیتالله بهاءالدینی
گردآوری: کولاک
شما چه نظری دارید؟ دیدگاه خود را در سایت کولاک بنویسید.
