کودکان همانند بزرگسالان از حقوق انسانی یکسانی برخوردارند و نیازهای آنها باید به رسمیت شناخته شود،کودکان جز اموال والدین محسوب نمی شوند بلکه به عنوان انسان دارای حقوق مخصوص به خود هستند. حقوق کودکان توسط کنوانسیون حقوق کودک با هدف در نظر گرفتن رشد و شکوفایی کامل برای کودکان تدوین شده است در این کنوانسیون تمرکز اصلی بر حمایت و پشتیبانی از کودکان و خردسالان است و از مهمترین موارد اصلی کنوانسیون حقوق کودکان عدم تبعیض علیه کودکان ، در نظر گرفتن منافع آنها و حق حیات ، بقا و رشد برای کودکان ، توجه به نظرات و دیدگاه های کودکان و حق آزادانه آنها در بیان نظرات است.
در دین اسلام نیز به حقوق کودکان از آن جهت که انسان هستند و از جهت دیگر کودک هستند مورد توجه قرار گرفته است و رعایت حقوق کودکان جز امور واجب توسط والدین و جامعه است.
حال در این شرایط جنگی کودکان به دلیل ویژگی های خاص جسمی و روانی قربانیان بی گناهی هستند که نقشی در جنگ ندارند . آنها نه تنها در شرایط خطرات جسمی قرار دارند بلکه از نظر پیامدهای روانی ناشی از جنگ آسیب پذیر هستند و بیشترین هزینه را پرداخت می کنند و از نخستین وآسیب پذیرترین قربانیان در این بحران هستند.
کودکان در دوران جنگ با از دست دادن خانواده ،بی خانمان شدن ، مراقبت های بهداشتی ،بیماری ، سوء تغذیه ، محرومیت های آموزشی گرفته تا فشارهای روانی ممکن است تا بزرگسالی همراهشان باشد. در این بحران جنگی ، ترس و اضطراب از رایج ترین واکنش های کودکان است و این شرایط با نگرانی مداوم و کابوس و هراس های ناگهانی بروز می کند و همچنین از صداهای بلند و خبرهای جنگ مضطرب می شوند و بر رفتار و عملکرد آنها تاثیر منفی دارد. از دیگر عوامل موثر هراس و ترس کودکان در جنگ نبود حمایت های روانی و اجتماعی ، تجربه مستقیم با صحنه های جنگ منجر به مشکلات روانی می شود.
جنگ در کشورمان که با شروع حمله موشکی به مدرسه شجره طیبه شروع شد و از عمیق ترین و دردناک ترین بحران های روحی و روانی و ذهنی برای کودکان است و روان و افکار بچه هایی که زیر آوار زنده ماندند و شاهد پرکشیدن دوستانشان بودند حال چطور این بچه ها با این فشار روحی دست و پنجه نرم می کنند وتاب آوری آنها به شدت تحت تاثیر قرارگرفته است و این زخم سال ها شاید تا آخر عمر بر روان آنها می ماند . حال در میانه جنگ و آتش بس ناپایدار کودکان ایرانی ماه هاست با اضطراب و ناامنی در جنگ ، فشار اقتصادی ، اختلال در آموزش و مدرسه ، سکوت غیرعادی و پرخاشگری در زندگی را تجربه می کنند و در خواب وبازی هایشان و روابط اجتماعی و واکنش هایشان موثر است وبا اثرگذاری منفی بر سلامت جسم و روح کودکان برای سال ها ی طولانی با آنها همراه است.
روز جهانی کودک فقط برای جشن گرفتن نیست بلکه فرصتی است برای آگاهی و یادآوری و ایجاد تغییرات مثبت در نگرش جامعه نسبت به کودکان.
امید است در آینده ، جهان جای بهتری برای کودکانی باشد که کودکی نکرده اند و فرصتی برای کودکی ندارند و این زود بزرگ شدن اصلا زیبا نیست.
