دواین جانسون درباره شکست «موآنا»: اگر دوستش دارید، عالی؛ اگر نه، مشکلی نیست

نسخه لایواکشن «موآنا» (Moana) برخلاف انتظارات اولیه نتوانسته در گیشه عملکرد قدرتمندی داشته باشد و همزمان با واکنشهای متفاوت منتقدان روبهرو شده است؛ موضوعی که حالا دواین جانسون، بازیگر نقش مائویی، درباره آن صحبت کرده است.
همشهری آنلاین: دواین جانسون در گفتوگویی که اخیراً انجام داده، یادآوری کرده که واکنشهای اولیه به فیلم بسیار امیدوارکننده بود. او گفت دو نقد نخست فیلم را که منتشر شدند، «عالی» توصیف کرد و افزود که با دیدن آنها با خودش گفته: «وای!» اما بعد، مسیر واکنشها تغییر کرد؛ اتفاقی که به گفته او «گاهی در این کسبوکار پیش میآید».
نسخه لایواکشن «موآنا» که توماس کِیل آن را کارگردانی کرده، در تاریخ ۱۰ ژوئیه اکران شد. جانسون در این فیلم بار دیگر نقش مائویی، نیمهخدای تغییرشکلدهنده، را بازی میکند؛ نقشی که پیشتر در انیمیشن اصلی سال ۲۰۱۶ و دنباله آن نیز صداپیشگی کرده بود. کاترین لاگاآیا نیز نقش موآنا را بر عهده دارد.
فیلم در راتن تومیتوز با استقبال متفاوتی روبهرو شده است: امتیاز منتقدان ۳۱ درصد است، در حالی که امتیاز مخاطبان به ۸۸ درصد رسیده. از سوی دیگر، فیلم تاکنون بیش از ۲۶۳ میلیون دلار در سراسر جهان فروش داشته، در حالی که بودجه تولید آن حدود ۲۵۰ میلیون دلار گزارش شده است. به این ترتیب، فیلم در گیشه پایینتر از انتظارات عمل کرده است. جانسون میگوید او و همسرش، لورن هاشیان، در خانه درباره این شرایط صحبت کردهاند و تلاش کردهاند به جای تمرکز صرف بر واکنشهای اولیه، به اتفاقی که فراتر از افتتاحیه فیلم رخ میدهد توجه کنند. او درباره واکنش متفاوت مخاطبان و منتقدان گفت:«این همان چیزی است که در این کسبوکار پیش میآید.»
با این حال، از نگاه جانسون، آنچه بیش از نتیجه گیشه یا نظر منتقدان اهمیت دارد، بازتاب فرهنگ پولینزی در فیلم است. او تأکید کرد که هدف اصلی از ساخت «موآنا» همین بوده است: اینکه مردم پولینزی بتوانند خودشان و فرهنگشان را روی پرده بزرگ ببینند.
جانسون که از طرف مادرش پیشینه ساموآیی دارد، گفت دیدن این فرهنگ روی پرده برای او و فرزندانش اهمیت ویژهای دارد. همسرش نیز تأکید کرد که فیلم برایش بسیار احساسی بوده و تماشای آن از نگاه فرزندانشان تجربهای «جادویی» بوده است. در نهایت، موضع جانسون نسبت به واکنشهای متناقض به فیلم ساده است: «اگر دوستش دارید، عالی؛ اگر دوستش ندارید، مشکلی نیست.» به گفته او، چیزی که واقعاً اهمیت داشت این بود که «فرهنگ واقعاً خودش را نشان داد.»


