یکی از موضوعاتی که همواره در بحث صیغه و شرایط آن و عقد موقت مطرح می شود، حکم خواندن صیغه محرمیت به فارسی است؛ پرسشی که بسیاری از افراد پیش از جاری شدن عقد آن را مطرح می کنند.
در نگاه فقهی، ایجاب و قبول باید به صورت روشن و قابل فهم بیان شود تا عقد صحیح تلقی گردد، و همین موضوع سبب شده است که امکان خواندن صیغه به زبان غیرعربی مورد توجه قرار گیرد.
نظر مراجع تقلید درباره خواندن صیغه محرمیت به فارسی
۱. امام خمینی(ره):
در تحریرالوسیله بیان می فرمایند به احتیاط لازم صیغه عقد باید به زبان عربی خوانده شود، مگر در مواردی که فرد قادر به تلفظ صحیح عربی نباشد. در این صورت می تواند به زبان دیگری (مانند فارسی) بخواند، مشروط بر اینکه الفاظ به کار رفته دقیقاً معادل مفاهیم عربی باشد. ایشان توکیل به غیر را در صورت توانایی فرد، لازم نمی دانند.
۲. آیت الله خامنه ای:
معتقدند اگر افراد نتوانند صیغه را به عربی صحیح بخوانند، می توانند به فارسی یا هر زبان دیگری عقد را جاری کنند، به شرطی که الفاظ به کار رفته دقیقاً معنی “زوجت” و “قبلت” را برساند. ایشان نیز گرفتن وکیل را لازم نمی دانند.
۳. آیت الله بهجت:
به طور مطلق خواندن صیغه به زبان فارسی یا هر زبان دیگری را جایز می دانند، حتی اگر فرد توانایی خواندن به عربی را داشته باشد.
۴. آیت الله تبریزی و فاضل لنکرانی:
در صورت عدم توانایی خواندن صیغه به عربی، احتیاط واجب را در توکیل به دیگری می دانند، مگر اینکه گرفتن وکیل ممکن نباشد که در این صورت خواندن به زبان دیگر جایز است.
نکات مهم:
اکثر مراجع معاصر (مانند آیت الله سیستانی، مکارم شیرازی، نوری همدانی و وحید خراسانی) نظر مشابه آیت الله خامنه ای را دارند.
در صورتی که صیغه به زبان فارسی خوانده شود، باید الفاظ به گونه ای باشد که دقیقاً معادل مفاهیم عربی باشد و هیچ ابهامی در انشای نکاح وجود نداشته باشد.
برای عقد موقت علاوه بر صیغه، تعیین دقیق مدت و مهر نیز ضروری است.
