اینطور که به نظر می‌رسد کریستیانو رونالدو به پایان دوران حرفه‌ای ۲۳ ساله خود در تیم ملی پرتغال نزدیک‌تر شده است.
به گزارش همشهری‌آنلاین، رونالدو در طول ۲۵ سال دوران حرفه‌ای خود، درگیر مجموعه‌ای از اختلافات جنجالی با سرمربیان، هم‌تیمی‌ها و مدیران اجرایی بوده است.
حمایت از بلاتر و مقایسه با برده‌داری
(۱۰ ژوئیه ۲۰۰۸)
تلاش رونالدو برای ترک منچستر یونایتد به مقصد رئال مادرید در تابستان ۲۰۰۸، به اوج یا فرود جدید و نمایشی خود رسید، زمانی که رونالدو اظهارات سپ بلاتر، رئیس وقت فیفا، را تکرار کرد که نگه داشتن یک بازیکن در یک باشگاه برخلاف میلش را با بردگی مدرن قابل مقایسه می‌دانست. رونالدو به TV۱ پرتغال گفت: درست است. من با آنچه رئیس فیفا گفته موافقم. من می‌دانم چه می‌خواهم و چه چیزی را دوست دارم. باید ببینیم چه اتفاقی می‌افتد. نمی‌دانم فصل آینده از کجا شروع خواهم کرد. پس از پنج سال موفق در اولدترافورد، رونالدو آماده رفتن بود، اما یونایتد محکم ایستاد و این مهاجم مجبور شد یک فصل دیگر صبر کند تا سرانجام انتقال مورد نظرش به برنابئو محقق شود.
تعویض در اواسط بازی در اولدترافورد
(۶ دسامبر ۲۰۰۸)
رونالدو در اواسط بازی منچستریونایتد مقابل ساندرلند در اولدترافورد، ناگهان زمین بازی را ترک کرد و مستقیم به سمت تونل رفت. تیم با ۱۰ بازیکن بازی می‌کرد و کادر مربیگری یونایتد برای سازماندهی یک تعویض غیرمنتظره عجله داشتند. سر الکس فرگوسن، سرمربی تیم، از رونالدو دفاع کرد و گفت که او دردی در لگن احساس کرده نیازی نبوده که روی نیمکت بیاید. در حالی که نیاز به درمان فوری داشت، اما مشخص بود که این بازیکن – که اوایل همان هفته اولین توپ طلای خود را برنده شده بود – به طور فزاینده‌ای تمایل به واکنش نشان دادن داشت.
ناراحتی از تعویض در شهرآورد
(۱۰ مه ۲۰۰۹)
واکنش رونالدو به یک تعویض دیگر، این بار در فضای داغ شهرآورد منچستر، آخرین نشانه از افزایش اختلاف بین او و باشگاه بود. او با یک ضربه آزاد دقیقه ۱۸ – گل اول پیروزی ۲-۰ – یونایتد را از سیتی پیش انداخته بود، اما وقتی فرگوسن تصمیم گرفت او را در دقیقه آخر با پل اسکولز تعویض کند، رونالدو با عصبانیت واکنش نشان داد. او چندین دقیقه را با ناراحتی روی نیمکت گذراند و نارضایتی خود را به طور علنی و آشکار نشان داد. آن گل اول، آخرین گل او برای باشگاه در دوره اول و پیش از بازگشت در ۱۲ سال بعد بود.
خودداری از شادی بعد از گل
(۲ سپتامبر ۲۰۱۲)
سه سال پس از انتقال نهایی‌اش به رئال مادرید، نشانه‌های جدیدی از نارضایتی پدیدار شد. رونالدو در پیروزی ۳-۰ لالیگا مقابل گرانادا دو گل زده بود، اما آیا خوشحال بود؟ نه، خوشحال نبود. عدم برگزاری جشن گل برای هر دو گل، تعجب همگان را برانگیخت و اظهارات مبهم او پس از بازی، زنگ خطر را به صدا درآورد. رونالدو به طرز مرموزی فاش کرد: «من به دلیل یک مشکل حرفه‌ای ناراحتم و باشگاه هم این را می‌داند. به همین دلیل است که گل‌هایم را جشن نمی‌گیرم، چون خوشحال نیستم. مردم اینجا می‌دانند چرا.» این مهاجم از توضیح بیشتر خودداری کرد و هرگز توضیحی برای این بی‌حوصلگی‌اش ارائه نشد. رونالدو متعاقبا انکار کرد که مشکل پول است، اما قرارداد جدید و فوق‌العاده‌ای که در نهایت یک سال بعد امضا شد، ممکن است کمک کرده باشد.
پاسخ مورینیو به رونالدوی همه چیزدان
(۵ ژوئن ۲۰۱۳)
رونالدو و ژوزه مورینیو، سرمربی رئال مادرید، وقتی برای اولین بار در رئال مادرید با هم کار می‌کردند، رابطه نزدیکی داشتند، اما – در یک روند رو به رشد – رابطه آنها تا پایان فصل ۲۰۱۲-۲۰۱۳، آخرین فصل حضور مورینیو در برنابئو، رو به وخامت گذاشت. درگیری رختکن پس از بازی کوپا دل‌ری با والنسیا در ژانویه، آغاز پایان رابطه بود و تا ماه ژوئن، پس از کنار گذاشتن مهاجم در چند بازی آخر فصل، مورینیو پس از ترک لوس بلانکوس برای دومین دوره حضور در چلسی، در مصاحبه با برنامه تلویزیونی پونتو پلوتا گفت: «کریستیانو رونالدو فکر می‌کند همه چیز را می‌داند.»
ترجیح کارلتو به رافا
(۱۱ دسامبر ۲۰۱۵)
رافا بنیتس پس از جایگزینی کارلو آنچلوتی در ژوئن ۲۰۱۵ و اخراج شدن در ژانویه بعدی، تنها شش ماه در رئال مادرید سرمربی بود، اما هنوز زمان برای بررسی رابطه او با رونالدو وجود داشت. گمانه‌زنی‌هایی وجود داشت مبنی بر اینکه این بازیکن از رویکرد تاکتیکی مربی خود ناراضی است و ستایش بیش از حد رونالدو از سلف خود، آنچلوتی – که او را شخصی باورنکردنی و مربی فوق‌العاده که آرزو داشت دوباره با او کار کند خواند، احتمالا کمکی نکرد. بنیتس اصرار داشت که او و این ستاره هنوز در حال تطبیق با یکدیگر هستند، اما زمانی برای این حرف‌ها نبود: یک ماه بعد، بنیتس رفت.
نیمکت‌نشینی پیش از انتقال به یونایتد
(۲۲ آگوست ۲۰۲۱)
تنها چند روز قبل از فینال جام جهانی ۲۰۱۸ (که پرتغال در آن حضور نداشت)، انتقال رونالدو به یوونتوس پس از نه سال حضور در مادرید اعلام شد. اما پس از سه سال حضور در تورین، رونالدو دوباره آماده انتقال بود. او پس از درخواست عدم حضور در ترکیب اصلی، در بازی افتتاحیه سری آ برای غول‌های ایتالیایی در فصل ۲۰۲۱-۲۰۲۲ که با تساوی ۲-۲ مقابل اودینزه به پایان رسید، از تیم کنار گذاشته شد. یوونتوس اصرار داشت که این مهاجم در این تیم بماند و خود رونالدو پیش از این گزارش‌های مربوط به بازگشت او به رئال مادرید را بی‌احترامی خوانده بود. با این حال، کمی بیش از یک هفته بعد، او در روز پایانی نقل و انتقالات در حالی که به‌شدت به انتقال به منچسترسیتی نزدیک بود، داشت به منچستریونایتد بازمی‌گشت.
مخالفت با سیستم سه‌دفاعه
(۱۹ ژانویه ۲۰۲۲)
می‌دانیم که رونالدو علاقه‌ای به تعویض شدن ندارد. رالف رانگنیک، سرمربی موقت منچستریونایتد، این موضوع را زمانی متوجه شد که می‌خواست با جایگزینی رونالدو با هری مگوایر و تغییر سیستم دفاعی به سه نفره، از برتری ۲-۰ تیمش در برنتفورد محافظت کند. رونالدو طرفدار این تغییر تاکتیکی نبود و قبل از اینکه رانگنیک حرفی بزند، گرمکن خود را به زمین انداخت. رانگنیک گفت: واکنش طبیعی بود. من گفتم شاید وقتی خودتان سرمربی شوید، امیدوارم همین تصمیم را بگیرید. حق با مربی بود: یونایتد در نهایت ۳-۱ پیروز شد.
نبرد بر سر بازوبند با مگوایر
(۱۸ فوریه ۲۰۲۲)
یک ماه بعد، از رانگنیک خواسته شد تا ادعاهای مربوط به اختلاف بین رونالدو و مدافع، مگوایر، را به عنوان مزخرف محض رد کند. طبق گزارش‌ها، موضوع مورد بحث، کاپیتانی یونایتد بود و مگوایر، کاپیتان، از نفوذ بیش از حد رونالدو در رختکن بین بازیکنان جوان‌تر احساس خطر می‌کرد. رانگنیک سعی کرد این موضوع را رد کند و گفت: من هرگز با هیچ بازیکنی در مورد تغییر احتمالی کاپیتانی صحبت نکرده‌ام. او اصرار داشت که مگوایر تا پایان فصل در نقش خود باقی خواهد ماند.»
مصاحبه جنجالی و دومین خروج از اولدترافورد
(۱۳ نوامبر ۲۰۲۲)
پس از شروع فصل که با گل‌های کم رونالدو و لغو جایگاهش در تیم اصلی توسط اریک تن‌هاخ، سرمربی جدید، همراه بود، ناامیدی آشکار رونالدو زمانی به اوج خود رسید که در ۲۱ اکتبر، از حضور در زمین به عنوان بازیکن تعویضی مقابل تاتنهام هاتسپر خودداری کرد، از تونل ورزشگاه گذشت و قبل از سوت پایان بازی، اولدترافورد را ترک کرد – کاری که او در جریان یک بازی دوستانه پیش فصل با رایو وایکانو نیز انجام داد.
جدایی او از یونایتد سرانجام با مصاحبه‌ای بی‌قید و شرط با پیرس مورگان قطعی شد. رونالدو تقریبا از همه در اولدترافورد انتقاد کرد – گفت که به تن‌هاخ «احترام نمی‌گذارد»، احساس می‌کند مدیران ارشد به او «خیانت» کرده‌اند، قبل از ورود رانگنیک «هرگز نام او را نشنیده» و از زمان اولین حضورش در باشگاه «هیچ پیشرفتی» حاصل نشده است. اگر حذف کامل او به گونه‌ای طراحی شده بود که جایگاه خودش را در یونایتد غیرقابل دفاع کند، پس موفقیت‌آمیز بود، زیرا باشگاه با توافق دو جانبه با جدایی موافقت کرد.
واکنش خانواده به اخراج از تیم ملی
(۶ دسامبر ۲۰۲۲)
فرناندو سانتوس، سرمربی تیم، رونالدو را برای بازی پرتغال در مرحله یک هشتم نهایی جام جهانی مقابل سوئیس از ترکیب اصلی کنار گذاشت و گونسالو راموس، جانشین او، با هت‌تریک در پیروزی ۶-۱، این تصمیم را بیش از پیش توجیه کرد. سانتوس ادعا کرد که این انتخاب بر اساس استراتژی بوده است، نه واکنش خشمگین رونالدو به تعویض شدن در آخرین بازی گروهی پرتغال، اگرچه سانتوس پیش از این در مورد عصبانیت کاپیتانش گفته بود: من از این کار خوشم نیامد.
فدراسیون فوتبال پرتغال (FPF) سپس گزارش‌ها مبنی بر تشدید اختلافات پیش از بازی مرحله یک چهارم نهایی مقابل مراکش را تکذیب کرد. در بیانیه‌ای آمده است: «FPF تصریح می‌کند که کریستیانو رونالدو، کاپیتان تیم ملی، هرگز و در هیچ مرحله‌ای تهدید به ترک تیم ملی نکرده است.»
همانطور که انتظار می‌رفت، حذف رونالدو به مذاق خانواده بزرگ رونالدو خوش نیامد. جورجینا رودریگس، شریک زندگی رونالدو، در پستی در اینستاگرام نوشت: «چه حیف که نتوانستیم ۹۰ دقیقه از حضور بهترین بازیکن جهان لذت ببریم.» و الما آویرو، خواهر رونالدو، نیز افزود: «شرم‌آور است که مردی را که اینقدر فداکاری کرده تحقیر کنیم.»
و حالا ترک اردوی تیم ملی پرتغال… آیا این پایان دوران حرفه‌ای ۲۳ ساله او در تیم ملی است؟
