این قهرمانی چرا تاریخی است؟ | طلای تاریخی نوجوانان ایران در دوحه؛ از نبرد پنجستهای تا شکست فرانسه

تیم ملی والیبال پسران زیر ۱۷ سال ایران با عبور از یک مسیر کاملاً بدون شکست، برای نخستین بار قهرمان جهان شد؛ قهرمانیای که فقط یک مدال طلا نیست، بلکه نشانه ظهور نسلی است که در نخستین تجربه جهانی خود، هم از بحران پنجستهای عبور کرد و هم در فینال اجازه نداد فرانسه رؤیای قهرمانی را از آنها بگیرد.
به گزارش همشهری آنلاین، شاگردان آرش صادقیانی در رقابتهای قهرمانی زیر ۱۷ سال جهان در دوحه، هیچ شکستی را تجربه نکردند و با هفت پیروزی متوالی جام را بالای سر بردند.
ایران مرحله مقدماتی را در گروه E با سه برد مقابل الجزایر، پاکستان و چینتایپه به پایان رساند و با ۹ امتیاز، صدرنشین گروه شد. نکته قابل توجه اینکه ایران در این مرحله حتی یک ست هم واگذار نکرد و با نسبت ست ۹ بر صفر وارد مرحله حذفی شد.
این شروع مقتدرانه در شرایطی رقم خورد که چینتایپه، حریف ایران در آخرین بازی مرحله گروهی، در دوره نخست مسابقات جهانی زیر ۱۷ سال در سال ۲۰۲۴ به مدال برنز رسیده بود. ایران اما این تیم را ۳ بر صفر و با امتیازهای ۲۵ بر ۱۵، ۲۵ بر ۲۱ و ۲۵ بر ۱۷ شکست داد.
یک نکته کمتر دیدهشده؛ ایران در گروهی سخت، «بینقص» بود
آمار ایران در مرحله گروهی تنها به سه برد محدود نمیشود. ملیپوشان نوجوان در سه مسابقه ۹ ست بازی کردند و هر ۹ ست را بردند؛ در مجموع نیز ۲۲۵ امتیاز به دست آوردند و تنها ۱۶۴ امتیاز به حریفان دادند.
حتی در مسابقه با پاکستان که بعدها در یکچهارم نهایی به یکی از دشوارترین بازیهای تورنمنت تبدیل شد، ایران در مرحله گروهی ۳ بر صفر پیروز شد؛ ۲۵ بر ۲۳، ۲۵ بر ۲۲ و ۲۵ بر ۱۸. سینا حضرتی، کاپیتان ایران، در آن مسابقه ۱۶ امتیاز گرفت.
این جزئیات نشان میدهد که قهرمانی ایران محصول یک درخشش مقطعی در مرحله حذفی نبود؛ تیم از همان روز نخست، استاندارد بالایی از ثبات را نشان داد.
یکهشتم نهایی؛ دوباره چینتایپه زیر فشار ایران
قرعه مرحله حذفی دوباره ایران را مقابل چینتایپه قرار داد؛ تیمی که چند روز قبل در مرحله گروهی شکست خورده بود.
اما این بار نیز نتیجه تغییری نکرد. ایران با پیروزی ۳ بر صفر و امتیازهای ۲۵ بر ۱۸، ۲۵ بر ۱۹ و ۲۵ بر ۲۱ راهی یکچهارم نهایی شد.
در این مسابقه سینا حضرتی ۲۰ امتیاز گرفت و ۱۹ امتیاز از حملات او به دست آمد. در کنار او، عملکرد مدافعان روی تور نیز نقش مهمی داشت و منیب شیخ چهار دفاع موفق روی تور ثبت کرد.
نقطه عطف قهرمانی؛ جایی که ایران «قهرمانانه» برگشت
اگر قرار باشد یک مسابقه را نقطه عطف قهرمانی ایران بدانیم، بدون تردید باید به یکچهارم نهایی مقابل پاکستان اشاره کرد.
ایران بازی را خوب شروع کرد و ست نخست را ۲۵ بر ۲۳ برد، اما پاکستان در ادامه ورق را برگرداند و دو ست بعدی را با نتایج ۲۵ بر ۲۰ و ۲۵ بر ۱۷ از آن خود کرد.
در این لحظه ایران یک قدم تا حذف فاصله داشت.
اما نوجوانان ایرانی در ست چهارم با یک نمایش متفاوت، ۲۵ بر ۱۱ پیروز شدند و مسابقه را به ست سرنوشتساز کشاندند. ست پنجم نیز به یک نبرد واقعی تبدیل شد و در نهایت ایران ۱۶ بر ۱۴ به پیروزی رسید تا مسابقه را ۳ بر ۲ ببرد.
این بازی بیش از دو ساعت طول کشید و ایران در حالی به نیمهنهایی رسید که از نظر روانی و فنی یکی از سختترین آزمونهای ممکن را پشت سر گذاشته بود. آژوان نمازی چهار دفاع روی تور داشت و سینا حضرتی با ۲۶ امتیاز، امتیازآورترین بازیکن ایران بود.
آرژانتین؛ ایران برای نخستین بار فینالیست شد
در نیمهنهایی، آرژانتین مقابل ایران قرار گرفت؛ تیمی که پیش از این توانسته بود ایتالیا، قهرمان دوره نخست این رقابتها در سال ۲۰۲۴، را حذف کند.
اما ایران اجازه شگفتی دیگری نداد
شاگردان صادقیانی در سه ست متوالی با نتایج ۲۵ بر ۱۹، ۲۹ بر ۲۷ و ۲۵ بر ۱۳ پیروز شدند و برای نخستین بار به فینال مسابقات جهانی زیر ۱۷ سال رسیدند.
سینا حضرتی در این مسابقه ۲۳ امتیاز به دست آورد و بار دیگر نقش اصلی را در خط حمله ایران ایفا کرد.
فینال؛ فرانسه فقط یک ست دوام آورد
فرانسه نیز تا پیش از فینال شکستناپذیر بود و با صدرنشینی در گروه A، اسپانیا را در یکهشتم نهایی، رومانی را در یکچهارم نهایی و برزیل را در نیمهنهایی پشت سر گذاشته بود.
بنابراین فینال، تقابل دو تیم بدون شکست مسابقات بود.
ایران اما شروعی طوفانی داشت. شاگردان صادقیانی دو ست نخست را با نتایج ۲۵ بر ۱۸ و ۲۵ بر ۱۵ از فرانسه گرفتند.
فرانسه در ست سوم واکنش نشان داد و ۲۵ بر ۲۲ پیروز شد، اما نوجوانان ایران اجازه ندادند مسابقه به ست پنجم کشیده شود. ست چهارم با برتری قاطع ۲۵ بر ۱۲ به پایان رسید تا ایران با نتیجه ۳ بر یک قهرمان جهان شود.
شگفتی بزرگتر از خود قهرمانی؛ ایران صاحب سه جایزه مهم شد
یکی از نکاتی که در هیاهوی قهرمانی کمتر مورد توجه قرار گرفته، موفقیت فردی بازیکنان ایران است.
سینا حضرتی علاوه بر اینکه کاپیتان و یکی از مهرههای کلیدی تیم بود، عنوان ارزشمندترین بازیکن (MVP) مسابقات و بهترین قطر پاسور رقابتها را نیز به دست آورد.
در کنار او، منیب شیخ به عنوان بهترین مدافع میانی و اکام ابراهیمنژاد به عنوان بهترین پاسور مسابقات انتخاب شدند.
به این ترتیب، ایران فقط جام قهرمانی را به خانه نمیبرد؛ در مهمترین بخش جوایز انفرادی نیز سهم قابل توجهی از خود به جا گذاشت.
این قهرمانی چرا تاریخی است؟
رقابتهای قهرمانی جهان زیر ۱۷ سال هنوز سابقه طولانی ندارد. مسابقات ۲۰۲۶ تنها دومین دوره این رقابتهاست و نخستین دوره در سال ۲۰۲۴ برگزار شد؛ دورهای که ایتالیا عنوان قهرمانی را به دست آورد.
بنابراین طلای دوحه نخستین قهرمانی ایران در تاریخ این رده سنی در جهان محسوب میشود.
از سوی دیگر، ایران در این دوره نه با یک شکست و جبران آن، بلکه با یک رکورد کاملاً بدون باخت به قهرمانی رسید: هفت بازی، هفت پیروزی؛ از مرحله گروهی تا فینال.
جامی که از دل یک «نسلسازی» بیرون آمد
شاید مهمترین پیام این قهرمانی را نباید در مدال طلا جستوجو کرد.
این تیم نشان داد که نسل جدید والیبال ایران فقط در ردههای جوانان و بزرگسالان قابلیت رقابت با قدرتهای جهان را ندارد؛ بلکه از سنین پایین نیز میتواند مقابل تیمهایی مانند فرانسه، آرژانتین، برزیل و ایتالیا قرار بگیرد و برای قهرمانی بجنگد.
مسیر دوحه نیز این موضوع را به خوبی نشان داد: ایران در مرحله گروهی بدون از دست دادن حتی یک ست صدرنشین شد، در یکهشتم نهایی چینتایپه را شکست داد، در سختترین بازی خود پاکستان را پس از عقب افتادن ۲ بر یک از پیش رو برداشت، آرژانتین را در نیمهنهایی ۳ بر صفر مغلوب کرد و در فینال نیز فرانسه را ۳ بر یک شکست داد.
این یعنی قهرمانی نوجوانان ایران فقط حاصل یک فینال موفق نیست؛ حاصل عبور از هفت مرحله متفاوت فشار، رقابت و آزمون است.
و شاید مهمتر از همه، این جام در شرایطی به ایران رسید که هنوز بسیاری از این بازیکنان حتی وارد سن بزرگسالان نشدهاند؛ نسلی که حالا نخستین عنوان جهانی تاریخ رده زیر ۱۷ سال ایران را در کارنامه دارد و میتواند یکی از مهمترین سرمایههای آینده والیبال کشور باشد.



