آیت الله سید علی قاضی در رفتار با دیگران، توجه ویژهای به شاد کردن دلها داشت؛ چنانکه به نوجوانی که در حمام کفش او را جفت میکرد، بیش از دستمزد معمول میپرداخت و هدفش را شادی دل او و بهره معنوی از این کار میدانست.
به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، روایتی از آیتالله نجابت درباره سیره تربیتی علامه سید علی قاضی، نشان میدهد ایشان شاد کردن دل دیگران را تنها رفتاری اخلاقی نمیدانست.
به فرموده مرحوم آیت الله نجابت یکی از روشهای تربیتی آقای قاضی این بود که سخت میخواست دل افراد را به دست بیاورد، حالا نمونه ای را عرض میکنم؛
مرحوم علامه سید علی قاضی وقتی در نجف به حمام می رفتند، در هنگام بیرون آمدن از حمام، به آن شاگرد حمامی که کفش ایشان را جلوی پایش جفت می کرد ربع دینار میداد، در حالی که خود پول حمامی چند فلس بیشتر نبود، ایشان پنج برابر پول حمامی را به آن بچه ای میداد که کفشش را جلویش جفت میکرد.
آیت الله نجابت می فرمودند: علتش این بود که آیت الله قاضی میخواست دل این بچه را شاد کند، وقتی دل این بچه شاد شد، چون این دل به خدا مربوط است موردِ نظر قرار میگیرد.
یعنی؛ مرحوم آیت الله قاضی همین اندازه که دل این نوجوان خوش میشود استفاده خودش را میکرد.
پس بنابراین به دیگران نوعی تعلیم میداد که دلی را شاد کن، چون این دل مربوط به خدا است صاحب نفس پاک و مورد نظر هم هست بالاخره تو بهره خودت را میگیری.
منبع: ذکر الصالحین ،صفحه ۱۶۷
