ویتامینی که در سلامت قلب معجزه می کند

به گزارش همشهری آنلاین، این فرایند باعث می‌شود کلسیم ساختار استخوان و دندان را تقویت کند و در رگ‌ها جمع نشود و آسیب نرساند.

پژوهش‌ها درباره تفاوت‌های ویتامین K۲ با دیگر انواع ویتامین K همچنان ادامه دارد، اما یک مطالعه بزرگ و بلندمدت نشان داد که مصرف زیاد K۲ با کاهش خطر بیماری شریان‌های محیطی به‌ویژه در افرادی که فشار خون بالا یا دیابت دارند، مرتبط است. این مطالعه چنین ارتباطی را برای K۱ مشاهده نکرد.

K۲ با هدایت بهتر کلسیم به سمت استخوان‌ها، علاوه بر تقویت سلامتی قلب، ممکن است خطر شکستگی را هم کاهش دهد و کمبود آن می‌تواند موجب تضعیف استحکام دندان‌ها شود. بدون K۲، کلسیم ممکن است به‌درستی در دندان‌ها رسوب نکند و نتواند اتصال آن‌ها را به استخوان فک تقویت کند.

چطور ویتامین K۲ بیشتری دریافت کنیم؟

برای اینکه مطمئن شوید بدنتان مواد مغذی لازم را دریافت می‌کند، مهم است بدانید کدام غذاها منابع K۱ و K۲ هستند. برای دریافت K۲ بیشتر، می‌توانید سراغ خوراکی‌های تخمیرشده همچنین جگر و زرده تخم‌مرغ بروید. پنیر، کره و گوشت مرغ نیز منابع خوبی از K۲ هستند.

برخی افراد ممکن است لازم باشد از مکمل K۲ بهره‌مند شوند اما حتما باید قبل از شروع مصرف مکمل با پزشک مشورت کنند به‌ویژه اگر داروهای رقیق‌کننده خون مصرف می‌کنند.

اگر روی دریافت K۲ تمرکز دارید، فراموش نکنید که ویتامین د شما نیز باید کافی باشد زیرا K۲ و د با هم کار می‌کنند تا سلامت استخوان را تقویت کنند.

در حالی‌ که معمولا ویتامین ث و گروه ویتامین‌های ب در کانون توجه قرار دارند، متخصصان می‌گویند ویتامین K۲ به دلیل تاثیر آن در جلوگیری از رسوب کلسیم در رگ‌ها و هدایت آن به استخوان‌ها، می‌تواند خطر بیماری‌های قلبی و شکستگی استخوان و حتی مشکلات دندان را کاهش دهد.

در این باره:

۲ ویتامین مهم برای قوی شدن استخوان ها و جلوگیری از پوکی استخوان

دو ویتامین مهمی که سکته قلبی را ضربه فنی می‌کند

ویتامین K به‌طور کلی در انعقاد خون و سلامت استخوان نقش مهمی دارد. این ویتامین در سبزیجات برگ‌دار مانند کلم‌بروکلی، بلوبری، انجیر و برخی چربی‌ها و روغن‌ها مثل روغن زیتون یافت می‌شود اما خوب است بدانید که ویتامین K در واقع یک نام کلی برای چندین شکل مختلف این ماده مغذی است که مهم‌ترین آن‌ها K۱ و K۲ هستند.

ویتامین‌های K۱ (فیلوکینون) و K۲ (مِناکینون‌ها) از خیلی جهات شبیه به هم‌ هستند اما از نظر ساختار شیمیایی، کارکرد و منابع تفاوت‌هایی هم دارند. نقش اصلی K۱ انعقاد خون است در حالی‌ که K۲ بیشتر به دلیل نقش آن در تقویت سلامت استخوان‌ها و قلب شناخته می‌شود.