زنان قبل از ازدواج خوشحالترند
نتایج یک پژوهش طولانیمدت نشان میدهد بیشترین سطح رضایت از زندگی زنان، نه پس از ازدواج، بلکه در دورهای است که با شریک عاطفی خود زندگی میکنند و در انتظار ازدواج هستند. بر اساس این مطالعه، افزایش رضایت ناشی از ازدواج کوتاهمدت است و پس از حدود یک سال کاهش مییابد. این در حالی است که مردان بیشترین رضایت را در زمان ازدواج یا بهطور کل، زندگی مشترک تجربه میکنند.
این پژوهش تازه نشان میدهد تصور رایج مبنی بر اینکه ازدواج نقطه اوج خوشبختی است، دستکم برای زنان همیشه صدق نمیکند. در بسیاری از سخنرانیهای مرسوم، بهویژه در مراسم ازدواج، جمله طنزآمیز «از اینجا به بعد سراشیبی است» بهعنوان شوخی تکرار میشود، اما یافتههای علمی جدید حاکی از آن است که کاهش رضایت از زندگی پس از ازدواج بیشتر در میان زنان دیده میشود.
جامعهشناسان در این مطالعه، دادههای مربوط به ۲ هزار و ۸۲۰ نفر را بررسی کردند که طی ۱۸ سال، بهطور منظم درباره رضایت از زندگی، سلامت عمومی و سلامت روان خود مورد پرسش قرار گرفته بودند. شرکتکنندگان همچنین احتمال ازدواج با شریک فعلی خود را در صورت همباشی (زندگی مشترک بدون ازدواج) ارزیابی کردند. تمرکز اصلی پژوهش بر افراد ۱۸ تا ۴۴ سالهای بود که در ابتدای مطالعه مجرد بودند و در استرالیا زندگی میکردند.
نتایج نشان داد زنانی که با شریک عاطفی خود زندگی میکردند و احتمال ازدواج را «زیاد» یا «بسیار زیاد» میدانستند، بالاترین میزان رضایت از زندگی را گزارش کردند. این گروه رضایت خود را در مقیاس صفر تا ۱۰ بهطور متوسط ۷٫۸۹ اعلام کردند. در مقابل، رضایت از زندگی زنان متأهل یا زنانی در «ازدواج سفید» که ازدواج را بعید میدانستند، بهطور معناداری پایینتر بود و کمترین میزان رضایت به زنان مجرد تعلق داشت.
میانگین رضایت از زندگی زنان مجرد ۷٫۴۹ گزارش شد. این عدد برای زنانی که با شریک خود زندگی میکردند و انتظار ازدواج نداشتند، به ۷٫۷۵ رسید. با این حال، رضایت از زندگی زنان متأهل بهطور متوسط ۷٫۷۴ بود که حتی اندکی کمتر از گروه همباش بدون انتظار ازدواج محسوب میشد.
بلیندا هیویت، استاد دانشگاه ملبورن و سرپرست این پژوهش، درباره نتایج بهدستآمده میگوید: «معمولاً هیجان و انتظار زیادی پیرامون چشمانداز ازدواج وجود دارد. برنامهریزی برای مراسم عروسی و ماهعسل، چیزهای لذتبخشی هستند که افراد به آنها فکر میکنند و همین موضوع به رابطه معنا و هدف میدهد». او توضیح میدهد این احساس هدفمندی و اطمینان از تعهد طرف مقابل، میتواند برای زنانی که در این مرحله از رابطه قرار دارند، بسیار رضایتبخش باشد.
هیویت در ادامه میگوید: «ازدواج نیز یک رابطه متعهدانه است، اما پس از آن، انتظار و هیجان مربوط به مراسم و پروژه برنامهریزی از بین میرود و جای خود را به مجموعهای از توقعات و فشارها میدهد». به گفته او، همین تغییر فضا میتواند توضیح دهد که چرا رضایت از زندگی زنان پس از ازدواج، در مقایسه با دوران پیش از آن، کاهش پیدا میکند.
کدام ویژگی در مردان برای زنان اهمیت بیشتری دارد؛ جذابیت، ثروت یا شوخطبعی؟
یافتههای پژوهش همچنین نشان داده است که سلامت عمومی گزارششده زنان، که بر اساس پرسشهایی درباره احساس کلی سلامت و میزان ابتلا به بیماری سنجیده شده بود، هنگام گذار از مجردی به همباشی همراه با انتظار ازدواج، بهطور قابل توجهی بهبود پیدا میکند. این بهبود سلامت در زنانی که همباشی داشتند اما ازدواج را محتمل نمیدانستند، مشاهده نشد.
در مقابل، وضعیت سلامت عمومی مردان با تغییر وضعیت رابطه تفاوت معناداری نداشت. مردان نه با ورود به ازدواج سفید و نه با ازدواج، تغییر محسوسی در ارزیابی سلامت خود گزارش نکردند. با این حال، پژوهشگران دریافتند مردان بیشترین رضایت از زندگی را زمانی تجربه میکنند که متأهل هستند یا در یک رابطه پایدار قرار دارند.
نتایج این تحقیق که در نشریه Social Sciences & Humanities Open منتشر شده است، در جمعبندی تأکید میکند «در انتظار ازدواج بودن»، نه خود ازدواج، به نظر میرسد بهترین وضعیت رابطه برای بهزیستی و رضایت از زندگی زنان باشد. این یافتهها تصویر پیچیدهتری از رابطه میان ازدواج و خوشبختی ارائه میدهد و نشان میدهد تجربه زنان و مردان در این زمینه یکسان نیست.
گردآوری: کولاک
شما چه نظری دارید؟ دیدگاه خود را در سایت کولاک بنویسید.
