تهران یک جدول زمانی طولانی برای مذاکره تعیین کرده که هدف آن درگیر نگه داشتن دونالد ترامپ در جنگ ایران تا انتخابات میاندورهای است، به این امید که همان ضربه ویرانگری که جیمی کارتر در بحران گروگانگیری سفارت آمریکا متحمل شد، به ریاست جمهوری او وارد شود.
به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از گاردین، برای بسیاری در داخل ایران، انتقام معنادار از ترامپ یک هدف جنگی مشروع و خودجوش است، که در حال و هوای شرکتکنندگان در مراسم تشییع رهبر معظم انقلاب منعکس شده است، جایی که درخواستهای انتقامجویی فراگیر بود.
در حالی که مقامهای ایرانی از زمان انقلاب اسلامی ۱۳۵۷ هرگز به ایالات متحده اعتماد نکردهاند، این خصومت اکنون شخصاً متوجه ترامپ شده است. او نه تنها توافق هستهایِ سال ۲۰۱۸ را پاره کرد، بلکه ترور ژنرال قاسم سلیمانی را تأیید و دو بار ایران را در مذاکرات مربوط به برنامه هستهایاش درگیر کرد، اما تنها برای آغاز جنگ علیه آن. او هیچ پشیمانی از ترور رهبر معظم انقلاب یا سوء قصد به جان مسعود پزشکیان، رئیس جمهوری ایران، نشان نمیدهد.
با شروع شمارش معکوس برای انتخابات میاندورهای نوامبر، آنچه میتواند مرگ سیاسی ترامپ باشد، به موضوع گمانهزنیهای وسواسگونه در تهران تبدیل شده است. رسانههای ایرانی کاهش رتبهبندی رئیس جمهوری آمریکا را دنبال میکنند و این کاهش را به عدم محبوبیت جنگ و قیمت بالای نفت نسبت میدهند. سیاستهای در حال تغییر دموکراتها به طور دقیق بررسی میشود.
اما تمرکز بر انتخابات میاندورهای این هفته زمانی آشکارتر شد که کاظم غریبآبادی، معاون وزیر امور خارجه، به خبرگزاری رسمی ایرنا گفت که پس از توافق بر سر مسیر کشتیرانی تجاری از طریق تنگه هرمز، رسیدن به مرحله دوم مذاکرات در مورد برنامه هستهای ایران دو تا چهار ماه طول خواهد کشید. غریبآبادی گفت که طرح اولیه – برای آغاز مرحله هستهای مذاکرات ظرف ۳۰ روز پس از امضای یادداشت تفاهم ژوئن با ایالات متحده – از سوی دولت ترامپ کنار گذاشته شده است.
برای رسیدن به مرحله دوم، او موانعی را مطرح کرد که شامل لغو تحریمها، پایان محاصره بنادر ایران، رفع توقیف داراییهای ایران و تعهدات جدید در مورد عدم خصومت در فرآیندی میشود که میتواند بسیار فراتر از انتخابات میاندورهای ادامه یابد.
اگر تهران طبق این جدول زمانی پیش برود، ترامپ بدون هیچ تعهدی از سوی ایران در مورد سلاحهای هستهای، تنها با یک هزینه اقتصادی سنگین برای یک جنگ شکستخورده، به پای صندوقهای رأی خواهد رفت. جیسون برادسکی از گروه «اتحاد علیه ایران هستهای» و از طرفداران جنگ، گفت: «این امر سناریوی بسیار محتمل ادامه چرخههای درگیری بین ایالات متحده و تهران بر سر تنگه هرمز را افزایش میدهد. قبل از انتخابات میاندورهای هیچ آرامش واقعی وجود نخواهد داشت – تهران هیچ علاقهای به واگذاری این موضوع به دولت ترامپ ندارد… به بازی کردن ادامه خواهد داد.»
خبرگزاری مطلبی منتشر کرد مبنی بر اینکه ایران ترامپ را با یک معضل بزرگ مواجه کرده است. در این گزارش آمده است: «ادامه جنگ میتواند فشار سیاسی و اقتصادی بر دولت را افزایش داده و کاهش محبوبیت او را تشدید کند. از سوی دیگر، عقبنشینی یا حرکت به سمت کاهش تنشها نیز میتواند از سوی برخی هواداران ترامپ به عنوان عقبنشینی از شعارهای انتخاباتی او تعبیر شود.»
از این منظر، نتیجه این جنگ نه در میدان نبرد، بلکه در صندوقهای رأی تعیین خواهد شد. این نتیجه میتواند بر روند سیاست داخلی و خارجی آمریکا در سالهای آینده تأثیر بگذارد.
برخی معتقدند شکست کنگره، ترامپ را مهار خواهد کرد یا منجر به استیضاح او خواهد شد؛ حداقل، ممکن است پایان تأمین مالی جنگ را رقم بزند. مصطفی زهرانی، دیپلمات سابق ایرانی، استدلال کرد که شکست در انتخابات «کاری خواهد کرد که ترامپ نتواند به جنگ بازگردد و مذاکرات را جدی خواهد گرفت».
اگر ترامپ احساس کند چیزی برای از دست دادن ندارد، لذت ایران از شکست او واقعاً کاهش مییابد، اما دیپلماتهای ایرانی در مجموع معتقدند آزادی عمل رئیس جمهوری آمریکا به دلیل عدم محبوبیت درگیریهای بیشتر و اضطراب نامزدهای جمهوریخواه ریاست جمهوری برای پایان دادن به این ماجرا، محدود خواهد شد. ترامپ همچنین در معرض این خطر قرار خواهد گرفت که کل دوره دوم ریاست جمهوری خود را صرف یک جنگ فاجعهبار کند.
سوال بزرگتر این است که خود ایران چه میخواهد به دست آورد. موافقت با ادامه اختلاف تا نوامبر، پاسخی به این سوال نیست – سوالی که ایرانیها در بحث کردن بهتر از حل کردن آن هستند.
پزشکیان، که در اتحاد با محمدباقر قالیباف مذاکرهکننده ارشد، کار میکند، بارها گفته خواهان جنگ بیپایان نیست و اصرار دارد که تقریباً همه اعضای شورای عالی امنیت ملی با او موافقند. او هنوز به تفاهمنامه اعتقاد دارد و میگوید باید سنگ بنای سیاست خارجی ایران باشد.
همانطور که ترامپ نمیتواند از یک جمله تا جمله بعدی تصمیم بگیرد در مورد ایران چه فکر میکند، ایران هم احتمالاً نمیتواند در مورد آنچه فکر میکند میتواند از آمریکا به دست آورد، به توافق برسد.
