آیتالله مصباح یزدی دوران جوانی را زمان اوج درک محبت میداند و توصیه میکند که انسان بداند مهر خویش را به چه کسی میبخشد و دلش را به چه محبوبی میسپارد.
به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، در هر دلی، چشمهای از محبت نهفته است، امّا تنها در جوانی است که این چشمه با آفتاب آگاهی میجوشد و طعم عشق را میچشاند.
حضرت آیت الله مصباح یزدی (قدس سره):
بنابر روایت حوزه، از بهترین اوقات عمر که انسان طعم محبت را به خوبی می چشد، دوران جوانی است. آدمی در دوران کودکی و خردسالی، محبت را با نوعی ادراک ناآگاهانه درک می کند. کودک، محبت مادر، پدر و نزدیکان خود را میفهمد، ولی لذت آن را آگاهانه درک نمیکند و درنتیجه قدرش را نمی داند؛ اما از آغاز دوران بلوغ به بعد، مزه محبت را خیلی خوب میچشد.
این ویژگی، مخصوص دوران جوانی است و بعد، شیرینی محبت در این سطح باقی نمی ماند. به این جهت به شما عزیزانی که در این دوران طلایی و پربها زندگی می کنید، یادآوری می کنم که قدر این دوران را بدانید و از محبتی که در دلهایتان موج می زند، به نیکوترین شکل استفاده کنید. بدانید که چه کسی را باید دوست بدارید و به چه کسی باید دل بدهید. کسی شایسته دلدادگی است که هیچ چشمداشتی از ما نداشته باشد؛ هیچگاه ما را از یاد نبرد و هر مقدار لیاقت و ظرفیت محبت او را داشته باشیم، او مضایقه نکند.
آدمی وقتی کسی را دوست میدارد، دلش میخواهد محبوبش نیز به یاد او باشد. اگر شخصی بداند که رفیقش در عین دوری ظاهری، دلش همواره متوجه او است، به وفاداری چنین رفیقی افتخار خواهد کرد. حال اگر بدانیم محبوبی داریم که هیچوقت فراموشمان نمی کند و به محض اینکه به او توجه قلبی بیابیم، پاسخمان می گوید، بهترین یار و رفیق خویش را یافته ایم. او همان امام رئوفی است که اگر در دلت هم صدایش کنی و بگویی: «السلام علیک یا اباصالح» پاسخت را میدهد. با این اوصاف، آیا کسی بهتر از او پیدا میشود تا آدمی دوستیاش را به او هدیه بدهد؟
منبع: آفتاب ولایت، ص۱۵۱و۱۵۲
گردآوری: کولاک
شما چه نظری دارید؟ دیدگاه خود را در سایت کولاک بنویسید.
