حفاظت دوربردترین سامانه دفاع هوایی جهان از پوتین و دارایی‌های راهبردی روسیه

به گزارش اطلاعات آنلاین، ارزیابی شده است که این سامانه طولانی‌ترین برد درگیری را در بین هر سامانه دفاع موشکی عملیاتی در جهان دارد، به طوری که رهگیرهای آن قادر به درگیری با اهدافی در صدها کیلومتر دورتر و در ارتفاعاتی هستند که تا فضا امتداد دارند. تخمین زده می‌شود این سامانه پوشش درگیری مؤثری بیش از ۱۰۰۰ کیلومتر در برابر برخی از مسیرهای موشک‌های بالستیک داشته باشد، گرچه به دلیل طبقه‌بندی بالای سامانه، هیچ تأیید رسمی در این مورد وجود ندارد. در مقایسه، سامانه S-۵۰۰ که یک رده پایین‌تر است، برد ۶۰۰ کیلومتری دارد و سامانه رقیب یعنی تاد آمریکا می‌تواند با اهدافی تا ۲۰۰ کیلومتر دورتر درگیر شود.

سامانه A-۲۳۵ پس از آزمایش‌های موفقیت‌آمیز پرتابگر متحرک خود در سال ۲۰۱۸ و پس از گزارش‌هایی مبنی بر شروع جایگزینی عناصر شبکه دفاع موشکی قدیمی‌تر A-۱۳۵ در اطراف مسکو، وارد خدمت رزمی شد. این سیستم ترکیبی از رادارهای آرایه فازی قدرتمند، رهگیرهای پرسرعت و یک سیستم مدیریت نبرد خودکار است که قادر به مقابله همزمان با چند تهدید ورودی است. برخلاف سامانه‌های موشکی زمین به هوای معمولی، A-۲۳۵ برای نابودی اهدافی که با سرعت چند کیلومتر در ثانیه در فضا یا در طول مرحله پایانی مسیر خود حرکت می‌کنند، در نظر گرفته شده است. یکی از ویژگی‌های بارز آن، استفاده از اصول رهگیری جنبشی با سرعت بسیار بالا یا hit-to-kill است که در تضاد با اتکای A-۱۳۵ به رهگیرهای دارای کلاهک هسته‌ای است.

پیچیدگی قابلیت‌های A-۲۳۵ نشان می‌دهد گرچه رتبه تجهیزات دفاعی روسیه در بسیاری از زمینه‌ها کاهش یافته، اما نیروهای هسته‌ای آن همچنان در صدر جهان قرار دارند. A-235ها با ماهواره‌های هشدار اولیه و رادارهای دوربرد روسی شبکه شده‌اند و در صورت شناسایی پرتاب موشک بالستیک در این حسگرها، سامانه‌ها به سرعت نقطه برخورد پیش‌بینی‌شده را محاسبه و یک رهگیر را در مسیر برخورد پرتاب می‌کنند.

شبکه راداری خود A-۲۳۵ برای ردیابی همزمان صدها شیء طراحی شده و کلاهک‌های واقعی را از طعمه‌ها و بقایای موشک در یکی از دشوارترین محیط‌های جنگ مدرن تشخیص می‌دهد. سرعت بالای مافوق صوت رهگیرها به آنها اجازه می‌دهد به سرعت به فضای خارج از جو صعود کنند، جایی که هدایت داخلی و به‌روزرسانی‌های رادار زمینی آنها را قادر می‌سازد پیش از رسیدن کلاهک به هدف، با آن برخورد کنند یا در نزدیکی آن منفجر شوند. پنجره درگیری بسیار کوتاه است و نیاز به پردازش خودکار و تصمیم‌گیری تقریباً آنی دارد.

A-۲۳۵ در جریان آزمایش، قابلیت ضد ماهواره‌ای پیشرفته‌ای را نشان داده و می‌تواند فراتر از جو، جایی که سطوح کنترل آیرودینامیکی مرسوم بی‌اثرند، عمل کند و آن را در میان سیستم‌های دفاع هوایی با بالاترین ارتفاع که تاکنون به کار گرفته شده‌اند، قرار دهد. این سامانه‌ها به جای ارائه پوشش سراسری، بر محافظت از رهبری سیاسی و نظامی اطراف مسکو تمرکز دارند و تداوم حکومت و حفظ قابلیت فرماندهی و کنترل هسته‌ای کشور را در طول یک حمله راهبردی در مقیاس بزرگ تضمین می‌کنند. این نشاندهنده یک دکترین دیرینه شوروی و روسیه است که اهمیتی فوق‌العاده‌ برای حفاظت از مراکز تصمیم‌گیری در شرایط جنگ هسته‌ای قائل است.

قابلیت‌های A-۲۳۵ سطحی منحصربه‌فرد از حفاظت برای اهداف کلیدی راهبردی در روسیه فراهم می‌کند. این امر با توسعه سامانه S-۵۰۰ که قابلیت سطح پایین‌تری برای رهگیری موشک‌های بالستیک قاره‌پیما و ماهواره‌ها دارد، تکمیل شده است. ایالات متحده و چین هر دو در حال توسعه نسل‌های تازه سامانه‌های دفاع موشکی راهبردی خود هستند، اولی تحت برنامه گنبد طلایی است و دومی سال ۲۰۲۵ از سامانه HQ-۲۹ رونمایی کرد.

همزمان با افزایش سرمایه‌گذاری هر سه قدرت بزرگ در نوسازی نیروهای هسته‌ای راهبردی خود، انتظار می‌رود بخش دفاعی روسیه با سرمایه‌گذاری در گسترش و نوسازی شبکه A-۲۳۵ و تکمیل آن با برنامه‌هایی مانند S-۵۵۰، S-۵۰۰ و نسل‌های تازه حسگرهای فضایی و زمینی، گسترش برتری خود در این زمینه را در اولویت قرار دهد.