نخستین نفسهای ماموت در عصر دیجیتال | پایان سلطه مرگ بر گونههای منقرض شده!
سال ۲۰۲۵ با خبری به پایان رسید که برای زیستشناسان بسیار اعجابانگیز است: «انقراض دیگر ابدی نیست». فناوریهای جدید ژنتیکی موفق شدهاند موجوداتی را به زندگی بازگردانند که هزاران سال پیش از روی زمین محو شده بودند.
همشهری آنلاین – یکتا فراهانی: تصور کنید در حیاتوحش سال ۲۰۲۶، موجوداتی قدم بزنند که اجداد ما آنها را روی دیواره غارها نقاشی میکردند. این نه یک داستان علمی – تخیلی، بلکه خروجی نهایی ابرکامپیوترهایی است که کدهای گمشده حیات را بازسازی کردهاند.
بازسازی قطعات گمشده DNA
برای قرنها، کلمه «منقرض شده» مترادف با «هرگز» بود. اما در دسامبر ۲۰۲۵، مرز بین مرگ و زندگیِ گونههای جانوری به مویی بند شده است. دانشمندان با استفاده از ابزار ویرایش ژنی CRISPR و هوش مصنوعی موفق به بازسازی قطعات گمشده DNA ماموتهای پشمالو و جایگذاری آنها در رحم فیلهای مدرن شدهاند. این پروژه که با نام «دی – انقراض» شناخته میشود، نهتنها یک دستاورد علمی، بلکه چالشی بزرگ برای اخلاقیات و محیطزیست است. آیا ما حق داریم موجوداتی را که زمین دیگر خانهشان نیست، دوباره به زندگی برگردانیم؟ یا این آغاز فصلی است که در آن بشر، نقش خدای طبیعت را بازی میکند؟
بیشتر بخوانید:
- دوئل هوش مصنوعی با بزرگان ترجمه | کیفیت کتابهای ترجمه شده، فدای ارزانی هوش مصنوعی میشود؟
-
کلید تولد دوباره ماموتها در دست فیلها!
کدهای گمشده در یخهای سیبری
داستان از پیداشدن یک سلول سالم در اعماق یخهای ابدی سیبری شروع نشد؛ بلکه از اتاقهای سرور شرکتهای بزرگ فناوری آغاز شد. هوش مصنوعی با تحلیل میلیاردها جفت باز آلی، موفق شد شکافهای موجود در DNA آسیبدیده ماموتها را با کدهای ژنتیکی فیلهای آسیایی پر کند. این «مهندسی معکوس حیات»، اولین قدم برای ساخت موجودی است که ظاهر و رفتار یک ماموت باستانی را دارد؛ اما در دنیای مدرن متولد میشود.
رحمهای مصنوعی و معجزه تولد
یکی از بزرگترین موانع بازگشت موجودات منقرض شده، نبودِ مادری از همانگونه بود. در اواخر سال ۲۰۲۵، فناوری «رحم مصنوعی» (Exowomb) به کمک آمد. این مخازن فوق پیشرفته، محیط داخل شکم یک ماموت را شبیهسازی میکنند تا جنین هیبریدی بتواند بدون فشار به گونههای در معرض خطر (مثل فیلها)، رشد کند. این موفقیت، راه را برای بازگرداندن «ببر تاسمانی» و «پرنده دودو» نیز هموار کرده است.
پادشاهان باستانی، ناجیان جدید زمین؟
طرفداران این پروژه مدعی هستند بازگشت ماموتها میتواند به نفع اقلیم زمین باشد. آنها معتقدند حرکت این غولهای پشمالو در قطب شمال، باعث کوبیده شدن برفها و جلوگیری از ذوبشدن لایههای منجمد زمین میشود که خود از انتشار میلیاردها تن گاز گلخانهای جلوگیری میکند. در واقع، این بار تکنولوژی از «مردگان» برای نجات «زندگان» استفاده میکند.
ترس از پانورای ژنتیک
بعضی منتقدان معتقدند بازگرداندن این موجودات میتواند اکوسیستمهای فعلی را نابود کند. ویروسهای باستانی که ممکن است همراه با این موجودات احیا شوند یا تداخل آنها با گونههای فعلی، سوالاتی است که هنوز پاسخی برایشان وجود ندارد. ما در حال باز کردن جعبهای هستیم که شاید بستن آن دیگر ممکن نباشد.
موزههای تاریخ طبیعی
بازگشت از انقراض در سال ۲۰۲۵ ثابت کرد دانش بشر هیچ مرزی را به رسمیت نمیشناسد. ما اکنون در آستانه دورانی هستیم که در آن، موزه های تاریخ طبیعی ممکن است به باغوحشهای زنده تبدیل شوند. اما مهمترین درس این فناوری این است: قبل از آنکه مجبور شویم با هزینههای میلیاردی موجودی را از دنیای مردگان بازگردانیم، باید یاد بگیریم از موجوداتی که هنوز در کنار ما نفس میکشند، محافظت کنیم.
گردآوری: کولاک
شما چه نظری دارید؟ دیدگاه خود را در سایت کولاک بنویسید.
