مذاکره با آمریکا تنها راه بهبود فضای کشور نیست، اصلاحات را باید جدی بگیریم

دور اول مذاکره بین ایران و آمریکا در شرایطی برگزار شد که کشور روزها و شب‌های پرتنشی را پشت سر گذاشت و از پس اعتراضات صنفی و اقتصادی، آشوب ها و اغتشاشات خونینی بیرون آمد که یک ایران را داغدار کرد. حالا و در حین کشمکش‌های مختلف منطقه‌ای و حضور ناو خبرساز امریکایی در حواشی آب های منطقه‌ای، باب مذاکرات غیر مستقیم با امریکا در عمان دوباره باز شد. علی بیگدلی، استاد تاریخ و تحلیلگر روابط بین ‌الملل در گفتگو با «اطلاعات آنلاین» در همین زمینه به پرسش های مطرح شده پاسخ داد:

*با وجود از سر گیری مذاکره با آمریکا، حالت «نه جنگ رسمی، نه صلح پایدار» را چطور تعریف می کنید؟

در شرایطی که جامعه تحت تاثیر مشکلات اقتصادی ناآرامی را تجربه می کند، شرایط نه جنگ، نه صلح می تواند ذهن افکارعمومی را پریشان کند. در واقع از آنجایی که در داخل همه؛ غیر از تندروها، تعامل با آمریکا را کلید قفل های اقتصادی می دانند، مذاکره یا عدم مذاکره برای عموم موضوعی حساس برانگیز است. البته همین‌که عراقچی و ویتکاف گفت و گویی مستقیم را انجام دادند، می تواند امیدوارکننده باشد. بنابراین باید منتظر بمانیم و ببینیم، مذاکره ایران و آمریکا تداوم خواهد داشت یا نه. اگر نشست اول به نشست های بعدی منجر شود که احتمالا همینطور خواهد بود، خبری نوید بخش برای مردم ایران خواهد بود.

*آمریکایی ها می دانند، برآورده شدن توقع هایی که دارند برای ایران راحت نیست؟

دونالد ترامپ و حتی روسای پیشین ایالات متحده به این امر واقف هستند، ایران برای خود اصولی دارد که چشم پوشی از آنها تقریبا محال است. اما به هرحال آنها از وضعیت موجود ایران استفاده یا بهتر است گفته شود، سوءاستفاده کرده و سطح توقع خود را بالاتر برده اند، البته کار دیپلماسی برطرف کردن اختلاف ها است.

*می‌توان گفت برخی از تداوم فضای تقابلی بین تهران و واشینگتن نفع می‌برند، حتی اگر قرار باشد، جامعه هزینه آن را بپردازد؟

گروه رادیکال داخل ایران منفعتش را در دعوا و جنگ با آمریکا می بیند. بنابراین در کمال تعجب و تاسف با بی توجهی محض به گرفتاری مردم، هرگونه مذاکره را تقبیح می کند. بنابراین اگر ایران و آمریکا در خلال مذاکره به نقطه مشترکی برسند، برخلاف خواسته آنها خواهد بود و آنها مصرانه کارشکنی های شان را پیگیری خواهند کرد. نکته مهم اما این است، مذاکره با آمریکا قطعا با نظر حاکمیت صورت گرفت تا تیر افراطیون به سنگ بخورد و نتوانند، کار خاصی انجام بدهند. 

*زیست زیر سایه تهدیدهای دائمی و لفاظی‌های ترامپ چه تبعاتی برای جامعه دارد؟

همینکه مردم تصمیم گرفتند، صدای اعتراضی خود را به خیابان بکشند، مصداق بارز پریشان احوالی مردم است. به هرحال وقتی مردم می دانند، مذاکره با آمریکا بخش از کمبودها و تحریم ها را برطرف می کند، به آینده امیدوار می‌شوند. بنابراین اگر مذاکره با آمریکا که به جریان افتاده، ادامه داشته باشد افکار عمومی کمی به آرامش می رسد و بازار نیز از التهاب خارج می‌شود. با این توضیح که تنها راه بهبود اقتصادی و آرامش اجتماعی مذاکره با آمریکا نیست و در صورت توافق احتمالی، باید در مدیریت داخلی هم تجدیدنظرهای اساسی داشته باشیم.