درس اخلاق | کسی که در ماه رجب نمی تواند روزه بگیرد، چه کند؟

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، مرحوم آیت الله مجتبی تهرانی در یکی از دروس اخلاق خود به موضوع « روزه ماه رجب» پرداخته‌اند که تقدیم شما فرهیختگان می شود.

بعد دارد: «قِیلَ یا نَبِی اللَّهِ فَمَنْ عَجَزَ عَنْ صِیامِ رَجَبٍ لِضَعْفٍ أَوْ لِعِلَّهٍ کَانَتْ بِهِ»؛ اگر کسی از نظر مزاجی بیمار بود یا ضعف داشت و نتوانست ماه رجب را روزه بگیرد، «أَوِ امْرَأَهٌ غَیرُ طَاهِرٍ»؛ یا زنی در عادت ماهانه بود که نمی توانست روزه بگیرد، «یَصْنَعُ مَا ذَا لِینَالَ مَا وَصَفْتَهُ»؛ چه کند تا به این هایی که شما فرمودید برسد؟

«قَالَ یتَصَدَّقُ کُلَّ یوْمٍ بِرَغِیفٍ عَلَی الْمَسَاکِینِ»؛ حضرت فرمود: برای هر روز به فقیر یک قرص نان در راه خدا تصدّق کند.

«وَ الَّذِی نَفْسِی بِیدِهِ إِنَّهُ إِذَا تَصَدَّقَ بِهَذِهِ الصَّدَقَهِ کُلَّ یوْمٍ نَالَ مَا وَصَفْتُ»؛ قسم به کسی که جان من در دست قدرت اوست اگر این کار را بکند، به این ها می رسد.

باز هم روایت ذیلی دارد تا اینکه عرض می کند: «یا رَسُولَ اللَّهِ(ص) فَمَنْ لَمْ یقْدِرْ عَلَی هَذِهِ الصَّدَقَهِ»؛ اگر کسی از نظر مالی توان این را نداشت، «یصْنَعُ مَا ذَا لِینَالَ مَا وَصَفْتَ»؛ چه کار کند که به آنچه توصیف کردید برسد؟

«قَالَ یسَبِّحُ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ کُلَّ یوْمٍ مِنْ رَجَبٍ إِلَی تَمَامِ ثَلَاثِینَ یوْماً بِهَذَا التَّسْبِیحِ مِائَهَ مَرَّهٍ»؛ فرمود: در هر روز از ماه رجب این تسبیح را که محدث قمی هم آن را نقل کرده است صد مرتبه بگوید:

«سُبْحَانَ الْإِلَهِ الْجَلِیلِ سُبْحَانَ مَنْ لَا ینْبَغِی التَّسْبِیحُ إِلَّا لَهُ سُبْحَانَ الْأَعَزِّ الْأَکْرَمِ سُبْحَانَ مَنْ لَبِسَ الْعِزَّ وَ هُوَ لَهُ أَهْلٌ».

بنابراین، ما نمی توانیم از نظر کیفی نه کمّی بگوییم که ظاهر عمل ما و باطنش چه نسبتی با هم دارند؛ به این معنا که وقتی باطن عمل ظهور کند، درجه روی آن بگذاریم و شدّت و ضعفش را بسنجیم و چه بکنیم.

چون مربوط به دو عالم هستند و متناسب با همان عالم اند. این، هم در بُعد معصیت است و هم در بعد حسنه.

پی نوشت:

بحارالانوار، ج۹۴، ص ۳۱

منبع:حوزه