نکات کلیدی:
- چین در سال ۲۰۲۵، ۵۵.۶ درصد از مصرف جهانی زغالسنگ را به خود اختصاص داد و بیشتر از مجموع مصرف سایر کشورهای جهان زغالسنگ مصرف کرد.
- چین و هند در مجموع حدود ۷۰ درصد از کل زغالسنگ جهان را مصرف کردند.
- مصرف جهانی زغالسنگ برای ششمین سال متوالی به رکورد تاریخی جدیدی رسید.
حتی با وجود سرمایهگذاری گسترده کشورها روی انرژیهای تجدیدپذیر، زغالسنگ همچنان بزرگترین منبع تولید برق در جهان است.
این نمودار کشورها را بر اساس میزان مصرف زغالسنگ در سال ۲۰۲۵ رتبهبندی میکند و مقیاس تأثیر آسیا بر تقاضای جهانی این سوخت را نشان میدهد.
دادههای این نمودار از گزارش Statistical Review of World Energy ۲۰۲۶ مؤسسه Energy Institute گرفته شده است. این دادهها مصرف اولیه زغالسنگ در سال ۲۰۲۵ را بر اساس اگزاجول (EJ) اندازهگیری میکنند.
چین و هند بر تقاضای جهانی زغالسنگ مسلط هستند
چین همچنان با فاصله زیاد بزرگترین مصرفکننده زغالسنگ جهان است و در سال ۲۰۲۵، ۹۲.۲۴ اگزاجول زغالسنگ مصرف کرده؛ رقمی که بیش از چهار برابر مصرف هند است.
| رتبه | کشور | مصرف زغالسنگ (اگزاجول) | سهم از جهان (۲۰۲۵) |
|---|---|---|---|
| ۱ | 🇨🇳 چین | ۹۲.۲۴ | ۵۵.۶٪ |
| ۲ | 🇮🇳 هند | ۲۳.۰۷ | ۱۳.۹٪ |
| ۳ | 🇺🇸 ایالات متحده | ۸.۷۳ | ۵.۳٪ |
| ۴ | 🇮🇩 اندونزی | ۵.۱۵ | ۳.۱٪ |
| ۵ | 🇯🇵 ژاپن | ۴.۳۶ | ۲.۶٪ |
| ۶ | 🇿🇦 آفریقای جنوبی | ۳.۶۵ | ۲.۲٪ |
| ۷ | 🇷🇺 روسیه | ۳.۵۶ | ۲.۱٪ |
| ۸ | 🇰🇷 کره جنوبی | ۲.۸۶ | ۱.۷٪ |
| ۹ | 🇻🇳 ویتنام | ۲.۵۷ | ۱.۵٪ |
| ۱۰ | 🇹🇷 ترکیه | ۱.۷۹ | ۱.۱٪ |
| ۱۱ | 🇰🇿 قزاقستان | ۱.۵۷ | ۰.۹٪ |
| ۱۲ | 🇩🇪 آلمان | ۱.۴۹ | ۰.۹٪ |
| ۱۳ | 🇦🇺 استرالیا | ۱.۴۶ | ۰.۹٪ |
| ۱۴ | 🇵🇱 لهستان | ۱.۳۴ | ۰.۸٪ |
| ۱۵ | 🇹🇼 تایوان | ۱.۲۸ | ۰.۸٪ |
| ۱۶ | 🇲🇾 مالزی | ۱.۱۰ | ۰.۷٪ |
| ۱۷ | 🇵🇭 فیلیپین | ۰.۹۳ | ۰.۶٪ |
| ۱۸ | 🇹🇭 تایلند | ۰.۵۹ | ۰.۴٪ |
| ۱۹ | 🇧🇷 برزیل | ۰.۵۹ | ۰.۴٪ |
| ۲۰ | 🇵🇰 پاکستان | ۰.۴۸ | ۰.۳٪ |
| ۲۱ | 🇧🇩 بنگلادش | ۰.۴۲ | ۰.۳٪ |
| ۲۲ | 🇨🇿 جمهوری چک | ۰.۳۸ | ۰.۲٪ |
| ۲۳ | 🇺🇦 اوکراین | ۰.۳۵ | ۰.۲٪ |
| ۲۴ | 🇲🇦 مراکش | ۰.۲۸ | ۰.۲٪ |
| ۲۵ | 🇨🇦 کانادا | ۰.۲۵ | ۰.۱٪ |
| مجموع جهانی | ۱۶۶ اگزاجول | ۱۰۰٪ |
تقاضای عظیم چین نتیجه مقیاس بزرگ شبکه برق این کشور، صنایع گسترده و بخشهای تولیدی وابسته به زغالسنگ است.
هند با مصرف ۲۳.۱ اگزاجول در رتبه دوم قرار دارد و نزدیک به ۱۴ درصد از مصرف جهانی را به خود اختصاص داده است.
چین و هند در مجموع حدود ۷۰ درصد از کل زغالسنگ مصرفشده در جهان را استفاده میکنند؛ موضوعی که نقش مهم زغالسنگ در تأمین انرژی اقتصادهای رو به رشد این دو کشور را نشان میدهد.
ایالات متحده با ۸.۷ اگزاجول در رتبه سوم قرار دارد و پس از آن اندونزی با ۵.۲ اگزاجول و ژاپن با ۴.۴ اگزاجول قرار گرفتهاند. مجموع مصرف این سه کشور کمتر از یکپنجم مصرف چین است.
آسیای در حال توسعه همچنان موتور رشد مصرف زغالسنگ است
اگرچه تولید برق زغالسنگی در چین و هند برای نخستین بار در بیش از ۵۰ سال گذشته کاهش یافت، تقاضای جهانی زغالسنگ در مجموع در سال ۲۰۲۵ همچنان افزایش پیدا کرد.
بخش زیادی از این رشد به اقتصادهای جنوب شرق آسیا مربوط میشود که با سرعت در حال صنعتیشدن هستند.
اندونزی و ویتنام از سال ۲۰۱۵ مصرف زغالسنگ خود را بیش از دو برابر کردهاند، زیرا برای پاسخ به افزایش تقاضای برق، ظرفیت تولید برق از زغالسنگ را گسترش دادهاند.
اندونزی اکنون چهارمین مصرفکننده بزرگ زغالسنگ جهان است و ویتنام نیز پس از یک دهه رشد سریع، در رتبه نهم قرار دارد.
در بخش بزرگی از آسیا، زغالسنگ همچنان منبعی نسبتاً ارزان و قابلاعتماد برای حمایت از تولید، شهرنشینی و افزایش نیازهای برقی محسوب میشود.
تقاضای زغالسنگ در دیگر مناطق نیز همچنان مقاوم مانده است
ایالات متحده در سال ۲۰۲۵ یکی از بزرگترین تغییرات سالانه در مصرف زغالسنگ را ثبت کرد. مصرف زغالسنگ این کشور ۱۰ درصد افزایش یافت، زیرا افزایش قیمت گاز طبیعی باعث شد برخی نیروگاهها دوباره به تولید برق با زغالسنگ روی بیاورند. این اتفاق پس از دو سال کاهش دورقمی متوالی رخ داد.
در همین حال، مصرف زغالسنگ در بسیاری از اقتصادهای پیشرفته اروپایی همچنان در حال کاهش است؛ زیرا نیروگاههای زغالسنگی بازنشسته میشوند و انرژیهای تجدیدپذیر گسترش پیدا میکنند.
آلمان، لهستان و جمهوری چک همچنان از بزرگترین مصرفکنندگان زغالسنگ در اروپا هستند، اما بیشتر کشورهای اروپایی دیگر سهم بسیار کوچکی از تقاضای جهانی دارند.
با وجود ادامه روند گذار انرژی در جهان، دادههای جدید نشان میدهد زغالسنگ همچنان بخش عمیقی از سیستم انرژی آمریکا و اقتصاد جهانی را تشکیل میدهد.
